Uzasadnienie
A. Z. (zwany dalej: "wnioskodawcą" albo "skarżącym"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Burmistrzowi [...] (zwany dalej: "organ") grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi A. Z. z dnia [...] czerwca 2023 r. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Organ w odpowiedzi z dnia [...] października 2023 r. na ww. wniosek o wymierzenie grzywny wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny, przekazując jednocześnie ww. skargę skarżącego z dnia [...] czerwca 2023 r. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej wraz z wraz z aktami sprawy.
Organ w uzasadnieniu wyjaśnił, że ww. skarga na bezczynność została złożona do organu w dniu [...] czerwca 2023 r., a odpowiedź na nią, po analizie akt, została przygotowana w dniu [...] lipca 2023 r., tj. w ustawowym terminie.
Jednakże organ nadmienił, że po sprawdzeniu akt sprawy oraz nadawczej książki pocztowej organu wyniknęło, iż skarga, jak i odpowiedź na skargę – zostały wpięte do akt organu i nie zostały wysłane do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przy czym w myśl art. 21 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej jako: "u.d.i.p.") przekazanie akt i odpowiedzi na skargę w sprawie udostępnienia informacji publicznej następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę sąd – zgodnie z art. 55 § 1 P.p.s.a. – może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. (do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów), a postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarga wnioskodawcy z dnia [...] czerwca 2023 r. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej – nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w 15-dniowym terminie przewidzianym w art. 21 pkt 1 u.d.i.p.
Skarga wnioskodawcy została przekazana do Sądu dopiero pismem z dnia [...] października 2023 r. (data stempla pocztowego – [...] października 2023 r.).
Przedstawione okoliczności faktyczne i prawne prowadzą do wniosku, że spełniono przesłankę wymierzenia grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a.
Wymierzając grzywnę sąd bierze pod uwagę specyfikę i charakter danej sprawy, uwzględnia więc m.in. charakter, pozycję i sytuację organu administracji, wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego, a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a. (tak postanowienie NSA o sygn. akt I OZ 1259/13, publ. CBOSA). Grzywna ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny (tak postanowienie NSA o sygn. akt II OSK 1024/06, publ. CBOSA), jest podstawową gwarancją procesową realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.; Dz.U. z 1997 r, nr 78, poz. 483, ze zm.), ma służyć przede wszystkim zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości i stanowić istotną dolegliwość, szczególnie w przypadkach, gdy organ notorycznie nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie Sąd uznał, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi A. Z. z dnia [...] czerwca 2023 r. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej – jest uzasadniony.
W związku z powyższym Sąd wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1.500 złotych. Kwota ta zawiera się w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., gdyż wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim wynosi 7155,48 zł (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 9 lutego 2024 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2023 r. M.P. 2024 poz. 110).
Z tych względów Sąd, mając powyższe przesłanki na względzie na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., orzekł, jak w punkcie pierwszym postanowienia, uznając, że funkcja prewencyjna i gwarancyjna grzywny w ten sposób zostanie spełniona.
O zwrocie kosztów postępowania Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200, art. 205 § 2, art. 209 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r., poz. 1964, ze zm.) w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. (punkt drugi postanowienia).