Uzasadnienie
H. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie skargę o wymierzenie Prezesowi Rady Ministrów grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie jego skargi z dnia 9 stycznia 2016 r.
W odpowiedzi na skargę Prezes Rady Ministrów wniósł o jej odrzucenie jako bezzasadnej.
Z uwagi na to, że w dalszym toku postępowania sądowego skarżący formułował i kierował do Sądu kolejne pisma m. in. z dnia 29 czerwca 2016 "sprzeciw, skargi, wnioski SSW-1" i "sprzeciw, skargi, wnioski SSW-2" zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lipca 2016 r., zwrócono się do ustanowionego z urzędu pełnomocnika skarżącego radcy prawnego A. S. o sprecyzowanie, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, jakie wnioski procesowe zawał skarżący w przedmiotowych pismach.
W odpowiedzi w piśmie z dnia 11 sierpnia 2016 r. precyzującym wnioski, pełnomocnik skarżącego wniósł o: "formalne odstąpienie od wniosku o nałożenie kary grzywny i połączenie z powrotem sygn. akt 688/16 z 12/16, jako łącznie jedna sprawa o rentę specjalną, wraz z wnioskiem o rozpatrzenie i uznanie decyzji KPRM z [....] 03.2016 za nieważną z mocy prawa co było już wstępnie uzasadnione a dodatkowo będzie rozszerzane w postępowaniu".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd chyba, że uzna, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W kontrolowanej sprawie Sąd uznał, że pełnomocnik skarżącego formułując wniosek o "formalne odstąpienie od wniosku o nałożenie kary grzywny" w istocie złożył w imieniu skarżącego oświadczenie o cofnięciu skargi.
Analizując pod tym kątem przedmiotową sprawę Sąd uznał, że nie zachodzą w niej okoliczności, które czyniłyby cofnięcie skargi H. R. niedopuszczalnym. Skutkuje to uwzględnieniem żądania strony.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej ustawy, postanowił jak w sentencji.