Uzasadnienie
S. Sp. z o.o. wnioskiem z dnia [...] stycznia 2010 r., sprecyzowanym pismem z dnia [...] lutego 2010 r., zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej – Miejskiemu Ośrodkowi Zdrowia w Z. za nieprzekazanie w terminie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych w sprawie o sygn. II SAB/Wa 49/10.
W uzasadnieniu wniosku spółka podała, że organ nie przekazał do Sądu w terminie przewidzianym przepisami prawa jej skargi z dnia [...] grudnia 2009 r. na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wyjaśniła dodatkowo, że z uzyskanych przez nią informacji wynika, iż przedmiotowa skarga została przesłana przez Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej – Miejski Ośrodek Zdrowia w Z. dopiero po wielokrotnych interwencjach telefonicznych pracowników spółki.
Pismem z dnia [...] marca 2010 r., w uzupełnieniu wyżej wskazanego wniosku, S. Sp. z o.o. podkreśliła, że nieprzekazanie w terminie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest szkodliwe społecznie i świadczy o lekceważeniu przez Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej – Miejski Ośrodek Zdrowia w Z. wymiaru sprawiedliwości.
W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o umorzenie postępowania, ewentualnie o oddalenie wniosku w całości. Podkreślił, że przedmiotowa skarga z dnia [...] grudnia 2009 r. została przekazana do Sądu w dniu [...] lutego 2010 r., a zatem wnioskodawca wnosząc wniosek o wymierzenie grzywny wiedział, że skarga została już przekazana przez Sąd do organu, a mimio to zdecydował się na jego złożenie. Wywodził, że w orzecznictwie dominuje pogląd, iż wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi w terminie ma charakter wyłącznie dyscyplinujący organ i przymuszający go do przesłania skargi, a nie wtórnie karzący za niedopełnienie obowiązku przekazania akt do Sądu w terminie. Zatem przesłanie skargi przed prawidłowo wniesionym wnioskiem o wymierzenie grzywny, w ocenie organu, powoduje, że postępowanie w tym zakresie skaje się bezprzedmiotowe i winno być umorzone.
Organ wyjaśnił również, że pomiędzy nim, a S. Sp. z o.o. były prowadzone rozmowy w sprawie wykonania przez spółkę strony internetowej organu w bazie Biuletynu Informacji Publicznej na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198). Następnie, z uwagi na konieczność negocjacji i podpisywania przez organ kontraktów z Narodowym Funduszem Zdrowia, dotyczących płatności za świadczone usługi medyczne dla ludności w 2010 r., do czego w istocie Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej – Miejski Ośrodek Zdrowia w Z. został powołany, wyżej wskazane rozmowy dot. stworzenia adresu organu w BIP zostały zawieszone. Organ argumentował przy tym, że w interesie społecznym leżało, aby mieszkańcy miasta Z. mieli zapewnioną należytą i nieprzerwaną opiekę medyczną.
W ocenie organu, spółka złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej (wskazanie adresu organu w BIP), w odpowiedzi na przerwanie rozmów z wnioskodawcą, wiedząc, że organ adresu tego jeszcze nie posiada, skoro toczyły się ze spółką rozmowy o jego stworzeniu. Następnie złożyła do sądu administracyjnego skargę z dnia [...] grudnia 2009 r. na bezczynność w przedmiocie udostępnienia jej informacji publicznej, we wskazanym wyżej zakresie. Stąd też, w ocenie organu, złożenie wyżej wymienionej skargi świadczy o złej woli wnioskodawcy, kierującego się prywatnym interesem i zyskiem ekonomicznym związanym z realizacją swoich kontraktów.
Ponadto organ podkreślił, iż w okresie, w którym złożona została skarga, cała jego aktywność była skoncentrowana na negocjacjach kontraktu z NFZ na 2010 r., tj. z zapewnieniem ludności opieki zdrowotnej. Zdaniem organu skarżąca spółka wykorzystując obowiązek informatyzacji i internetowego przekazywania informacji przez różnego rodzaju instytucje publiczne nadużywa prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej P.p.s.a, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działalność lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a).
Stosownie do postanowień art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.
Jednocześnie jednak art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że:
- 1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi,
- 2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę.
W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że skarga S. Sp. z o.o., datowana na [...] grudnia 2009 r., wpłynęła do organu [...] grudnia 2009 r., natomiast organ nie dysponuje kopertą, w której skarga została nadana (pismo organu z dnia [...] marca 2010 r. w aktach sądowych o sygn. II SAB/Wa 49/10). Oczywistym jest też, iż organ przekazał w/w skargę do Sądu wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi sprawy w dniu [...] lutego 2010 r. (koperta, k-[...] akt sądowych o sygn. II SAB/Wa 49/10), a wniosek o wymierzenie grzywny otrzymał [...] lutego 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach niniejszej sprawy, k- [...]).
Przede wszystkim podkreślenia wymaga fakt, iż nieuzasadniony jest wniosek organu o umorzenie postępowania z uwagi na przekazanie, choć z opóźnieniem, skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale w składzie 7 sędziów z dnia 3 listopada 2009 r. sygn. III GPS 3/09 wskazał bowiem, że art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (dot. umorzenia postępowania sądowadministracyjnego) nie ma zastosowania w przypadku, gdy po wniesieniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a organ przekazał skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Jednocześnie należy zauważyć, że zawarte w art. 55 § 1 P.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Nie ma przy tym znaczenia, czy wypełnienie przez organ obowiązków z art. 54 § 2 P.p.s.a. nastąpiło, czy też nie, do czasu nałożenia grzywny. Istotnie "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (vide: postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2008 r. sygn. akt I 850/08, LEX nr 528357).
Z zestawienia daty otrzymania przez Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej – Miejski Ośrodek Zdrowia w Z. skargi S. Sp. z o.o. datowanej na [...] grudnia 2009 r. (tj. [...] grudnia 2009 r.) z datą przekazania jej do Sądu wraz z odpowiedzią i aktami sprawy wynika ([...] lutego 2010 r.), że uchybiony został 15 dniowy termin na dokonanie tej czynności, zakreślony w art. 21 cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie, pomimo zaistnienia materialnoprawnej przesłanki do wymierzenia grzywny, nie jest zasadne zastosowanie wyżej wskazanego środka dyscyplinująco-represyjnego.
Sąd wziął bowiem pod uwagę, przedstawione przez organ okoliczności, z powodu których skarga S. Sp. z o.o. nie została przekazana do Sądu w terminie, a mianowicie przypadające na ten okres negocjacje Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej – Miejskiego Ośrodka Zdrowia w Z. z NFZ, dotyczące kontraktu na usługi zdrowotne w 2010 r. Wskazują one bowiem przyczynę przekazania skargi z około półtoramiesięcznym opóźnieniem. Istotne jest również, że organ przesłał skargę do Sądu zanim otrzymał odpis wniosku o wymierzenie grzywny, przesłany przy piśmie Sądu z dnia [...] lutego 2010 r. Dodatkowo należy podkreślić, iż nie bez znaczenia dla rozważań, co do celowości wymierzenia grzywny w niniejszej sprawie, jest podnoszony przez organ, i niezaprzeczony przez wnioskodawcę, fakt, że pomiędzy tymi podmiotami toczyły się negocjacje, co do stworzenia przez S. Sp. z o.o. adresu organu w BIP, a po ich przerwaniu spółka zażądała podania tego adresu, wiedząc, że go nie ma. Następnie złożyła skargę na bezczynność oraz rozpoznawany w niniejszej sprawie wniosek.
Reasumując, skoro ustawodawca nie nałożył na Sąd obowiązku każdorazowego wymierzenia grzywny w przypadku wystąpienia przesłanek z art. 55 § 1 P.p.s.a. i kwestię tą pozostawił do uznania Sądu, to ze wskazanych wyżej względów Sąd postanowił grzywny nie wymierzać.
Jednocześnie, na marginesie należy wskazać organowi, że ma on obowiązek przekazywania do Sądu skarg, w terminach prawem przepisanych, niezależnie od tego jakie, w ocenie organu, intencje ma wnoszący skargę.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 P.p.s.a. oraz art. 21 cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej, orzekł jak w sentencji.