Uzasadnienie
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W treści formularza wniosku H. S. z oświadczyła, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo, a wyłącznym źródłem jego utrzymania pozostaje renta rodzinna w wysokości 1.238,31 zł brutto.
Skarżąca opisała swoją sytuację majątkową jako trudną. Wskazała również na swój stan zdrowia
Do wniosku skarżąca dołączyła wyłącznie dokumentację lekarską (diagnozę choroby) i kopię orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia [...] czerwca 2013 r. stwierdzającego niezdolność skarżącej do samodzielnej egzystencji do 30 czerwca 2015 r.
Wobec powyższego w piśmie z dnia 14 marca 2014 r. skarżąca została wezwana do przedstawienia, w terminie 14 dni, dokumentów źródłowych poświadczających dochody oraz możliwości płatnicze, tj.: wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, dokumentów potwierdzających wysokość miesięcznych wydatków w prowadzonym gospodarstwie domowym, zaświadczenia potwierdzającego wysokość świadczenia rentowego za okres ostatnich trzech miesięcy (względnie odcinka renty za jedne z ostatnich trzech miesięcy, a także dokumentów wskazujących na wysokość zgłoszonych wobec skarżącej roszczeń majątkowych przez W. (informacja podana przez skarżącą w odrębnym piśmie z dnia 10 lutego 2014 r.).
Mimo prawidłowego doręczenia wezwania w dniu 18 marca 2014 r., skarżąca wezwania tego nie wykonała.
W tej sytuacji, oceniając złożone oświadczenia skarżącego należy mieć na względzie regulację art. 252 § 1 ppsa, w myśl którego osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym.
Trzeba nadto podkreślić, że zgodnie z art. 255 ppsa, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
Tym samym, zgodnie z wolą ustawodawcy, wydanie prawidłowego orzeczenia w zakresie prawa pomocy możliwe jest tylko wówczas, gdy brak jest jakichkolwiek wątpliwości co do sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych strony.
W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został jednak spełniony.
Skarżąca nie uzupełniła bowiem niewystarczającego do oceny jej rzeczywistych możliwości płatniczych oświadczenia zawartego w formularzu wniosku.
I tak, mimo, iż skarżąca, jako źródło utrzymania podała świadczenia w wysokości stanowiącej wielokrotność ewentualnej kwoty wpisu sądowego w niniejszej sprawie, a swoją sytuację majątkową określiła jako trudną, to ani nie przedstawiła dokumentu potwierdzającego dokładną wysokość świadczenia stanowiącego źródło jej utrzymania, ani też nie złożyła dokumentów, z których wynikałaby łączna wysokość wydatków. Wnioskodawczyni uniemożliwiła zatem dokonanie oceny swojej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych poprzez zestawienie i porównanie kwoty dochodu miesięcznego z kwotą rzeczywiście ponoszonych, miesięcznych wydatków. Nie podała też jaka jest wysokość roszczeń majątkowych, z którymi wystąpiło wobec niej [...] i na jakim etapie znajduje się postępowanie w tej sprawie. Niebudzącego wątpliwości ustalenia w tym zakresie można byłoby dokonać w oparciu o dokumenty będące przedmiotem wezwania.
W konsekwencji, odstępując od wykonania opisanego wezwania skarżąca uniemożliwiła ustalenie, czy rzeczywiście, a jeżeli tak, to w jakim zakresie jest w stanie ponieść koszty postępowania.
W dalszej konsekwencji skarżąca nie wykazała przesłanek określonych przez ustawodawcę w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ppsa.
Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.