Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 9 czerwca 2011 r., sygn. akt II SO/Wa 14/11

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Janusz Walawski przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 9 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.B. o wymierzenie Ministrowi Sportu i Turystyki grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia [...] października 2010 r. wraz z odpowiedzią na skargę i akt
Sprawa
sprawy

Sentencja

postanawia:

  1. - oddalić wniosek o wymierzenie grzywny -

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. M.B. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie grzywny Ministrowi Sportu i Turystyki za nieprzekazanie jej skargi z dnia [...] października 2010 r. wraz z odpowiedzią na skargę i akt sprawy. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż w dniu [...] października 2011 r. wniosła drogą mailową za pośrednictwem Ministra Sportu i Turystyki skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia jej wniosku z dnia [...] września 2010 r. o udzielenie informacji publicznej. W dniu następnym powyższą skargę własnoręcznie podpisaną przesłała do organu pocztą konwencjonalną. Stwierdziła, iż do dnia dzisiejszego, tj. do dnia złożenia wniosku o wymierzenie grzywny, Sąd nie skontaktował się z nią w sprawie jej skargi, stąd też wnioskuje, że organ nie wykonał obowiązku z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) i nie przekazał jej skargi do Sądu.

W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie. Wskazał, iż skarga M.B. wraz z odpowiedzią na skargę i kompletem akt administracyjnych została przekazana do Sądu w dniu [...] grudnia 2010 r. Ponadto organ wskazał, iż pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. poinformował skarżącą o powyższym fakcie, dołączając odpis odpowiedzi na skargę i dowód nadania jej skargi do Sądu.

Przedmiotowa skarga została zarejestrowana w Sądzie pod sygn. akt II SAB/Wa 390/10.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 wyżej wskazanej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 omawianej ustawy.

Stosownie zaś do art. 54 § 1 i 2 cytowanej ustawy organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Natomiast art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniu sądowoadministarcyjnym o udostępnienie informacji publicznej przekazanie skargi, akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Wskazana regulacja stanowi przepis szczególny w stosunku do ogólnego unormowania w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zakreślający inny, krótszy termin do wykonania obowiązku ciążącego na organie.

Wymierzenie grzywny, o której mowa powyżej, jest środkiem dyscyplinująco – represyjnym, mającym na celu doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku przekazania skargi.

Podkreślić należy, iż zastosowanie tego środka nie jest obligatoryjne, ponieważ przepis art. 55 § 1 ustawy wyraźnie wskazuje, że "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to potrzebę uwzględnienia przez sąd wszystkich okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązku, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259).

W niniejszej sprawie organ wypełnił ciążący na nim obowiązek przekazania do Sądu skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy. Organ nie dochował wprawdzie terminu przewidzianego do dokonania tej czynności, jednakże opóźnienie to (24 dniowe) nie wywołało niekorzystnych skutków po stronie skarżącej i nie uzasadnia w tym przypadku wymierzenia organowi grzywny. Opóźnienie organu nie miało również wpływu na możliwość rozpoznania sprawy, a organ przekazał Sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jeszcze przed otrzymaniem wniosku o wymierzenie grzywny.

Sąd wziął również pod uwagę okoliczność, iż opóźnienie organu w przekazaniu skargi nie było efektem celowego działania organu.

Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, iż wniosek M.B. o wymierzenie Ministrowi Sportu i Turystyki grzywny nie zasługuje na uwzględnienie. Skoro ustawodawca nie nałożył na Sąd obowiązku każdorazowego wymierzania grzywny w przypadku wystąpienia przesłanek z art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i kwestię tę pozostawił do uznania Sądu, to ze wskazanych wyżej względów Sąd postanowił grzywny nie wymierzać.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 21 ustawy o dostępnie do informacji publicznej orzekł jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.