Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 5 sierpnia 2008 r., sygn. akt II SO/Wa 15/08

Metryka

Sąd
Sygn, akt II SO/Wa 15/08 P O S T A N O W I E N I E Dnia 5 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący: Sędzia WSA - Bronisław Szydło
Rozpoznanie
w dniu 5 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami
Sprawa
sprawy i odpowiedzią na skargę w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 674/08 postanawia - wymierzyć Komendantowi Głównemu Policji grzywnę w wysokości 3 000 zł (słownie trzy tysiące złotych) -

Uzasadnienie

Sygn, akt II SO/Wa 15/08

Uzasadnienie

W dniu 13 lutego 2008 r. S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji skargę na decyzję tego organu z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie nagrody rocznej. Skarga ta wpłynęła do organu w dniu 14 lutego 2008 r.

Komendant Główny Policji przekazał wskazaną wyżej skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w dniu 7 maja 2008 r.

Sprawa ze skargi S. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie nagrody rocznej została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt II SA/Wa 674/08.

W dniu 22 kwietnia 2008 r. S. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Komendantowi Głównemu Policji grzywny za nieprzekazanie sądowi powyższej skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę.

W odpowiedzi na wniosek pełnomocnik Komendanta Głównego Policji jako przyczyny opóźnienia w przekazaniu skargi do Sądu wskazał konieczność skompletowania akt sprawy, udział w licznych posiedzeniach sądowych w dniach 3 - 5 marca 2008 r., wykonywanie pomocy prawnej na rzecz innych organów w dniach 1 - 3 kwietnia 2008 r. oraz problemy zdrowotne. Pełnomocnik organu wyjaśnił ponadto, że w dniach od 18 lutego do 2 marca 2008 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim. Dodatkowo jako uzasadnienie opóźnienia wskazał oczekiwanie przez organ na rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie II SA/Wa 42/08, które zostało wydane w dniu 18 kwietnia 2008 r. Z wyjaśnień pełnomocnika organu wynika, że skarżący podnosił w skardze rozpoznanej tym orzeczeniem identyczne argumenty, jak w skardze z dnia 13 lutego 2008 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy).

Zgodnie z art. 55 § 1 powołanej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Przede wszystkim należy podkreślić, że przekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni do dnia jej wniesienia jest bezwzględnym obowiązkiem organu.

Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 powołanej ustawy ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259).

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania należy stwierdzić, że wniosek S. K. o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 674/08 zasługuje na uwzględnienie.

Skarga S. K. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przekazana do Sądu w 83 dniu, licząc od dnia jej wpływu do organu. Uwzględniając, że termin realizacji obowiązku określonego w art. 54 § 2 powołanej ustawy upłynął w dniu 17 marca 2008 r., to należy stwierdzić, że zaistniałe opóźnienie wyniosło 51 dni.

Ponadto, w ocenie Sądu, okoliczności wskazywane przez pełnomocnika organu jako przyczyny uchybienia terminu do przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę nie powodują, że opóźnienie to można uznać za usprawiedliwione. Część tych okoliczności związana jest wyłącznie z osobą pełnomocnika organu i nie powinna mieć wpływu na terminową realizację obowiązku określonego w art. 54 § 2 powołanej ustawy. Podobnie należy ocenić powoływaną przez pełnomocnika organu konieczność skompletowania akt sprawy. Jest to wyłączny problem organu, który z pewnością nie usprawiedliwia zaistniałego w tej sprawie opóźnienia.

Wskazywany przez pełnomocnika organu argument polegający na oczekiwaniu przez organ na rozstrzygnięcie Sądu w sprawie II SA/Wa 42/08 również nie usprawiedliwia opóźnienia w realizacji obowiązku określonego w art. 54 § 2 powołanej ustawy. Z wyjaśnień pełnomocnika organu nie wynika bowiem, aby między tymi sprawami istniał tego typu związek, który powodowałby niemożność przekazania Sądowi skargi S. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie nagrody rocznej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Dodatkowo należy wskazać, że sytuacji, gdy pomiędzy różnymi sprawami tego samego skarżącego rozpatrywanymi przez sąd administracyjny zachodzą takie powiązania, które powodują że orzeczenie w jednej ze spraw może mieć wpływ na orzeczenie sądu w innej sprawie, to istnieje możliwość zawieszenia postępowania, stosownie do treści art. 125 § 1 powołanej ustawy. Organ powinien w takiej sytuacji przekazać sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę z jednoczesnym wnioskiem o zawieszenie postępowania w tej sprawie.

Wymierzając grzywnę w niniejszej sprawie Sąd uwzględnił okoliczność wykonania obowiązku ciążącego na organie, tj. przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę po złożeniu przez S. K. wniosku o wymierzenie organowi grzywny.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.