Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...] maja 2020 r. Stowarzyszenie [...] (dalej: "wnioskodawca", "Stowarzyszenie") wniosło o wymierzenie grzywny Agencji Rezerw Materiałowych (dalej: "organ", "Agencja") za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi z dnia [...] kwietnia 2020 r. z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W uzasadnieniu podniosła, że w dniu [...] marca 2020 r. zwróciło się z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Ze względu na bezczynność organu w zakresie przedmiotowego wniosku Stowarzyszenie wniosło skargę za pośrednictwem organu, który do dnia złożenia wniosku nie przekazał skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wnioskodawca wskazał na 15-dniowy termin na przekazanie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, wynikający z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
W odpowiedzi na wniosek z dnia [...] lipca 2020 r. organ wniósł o oddalenie wniosku w całości oraz podniósł że skarga została wniesiona w dniu [...] kwietnia 2020 r. drogą elektroniczną. Następnie wskazał, że w dniu [...] kwietnia 2020 r. za pismem przewodnim, w formie papierowej, Agencja przekazała do sądu skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Na potwierdzenie powyższego załączone zostało wskazane powyżej pismo przewodnie wraz z prezentatą odbioru przesyłki poleconej w dniu [...] kwietnia 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
W myśl z kolei art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Jak stanowi art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a., jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w ww. przepisie (za: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego; dalej: "NSA" z 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl).
W uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., (sygn. akt II GPS 3/09) NSA wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy.
W doktrynie podkreśla się, że wskazany środek stanowi gwarancję procesową nadania biegu sprawie. Ma on skutecznie przeciwdziałać "przetrzymywaniu" skarg przez administrację (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, str. 166).
Zawarte w powołanym przepisie art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" oznacza, że wymierzenie grzywny ma charakter fakultatywny, a wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych art. 54 § 2 p.p.s.a., w terminie przewidzianym w tym przepisie.
Z akt sądowych niniejszej sprawy oraz sprawy o sygn. akt II SAB/Wa 219/20 wynika, że Stowarzyszenie wniosło, w formie elektronicznej, w dniu [...] kwietnia 2020 r. skargę na bezczynność Agencji Rezerw Materiałowych w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Skargę należało przekazać do Sądu wraz z aktami sprawy najpóźniej w dniu 21 kwietnia 2020 r., tj. z upływem 15 - dniowego terminu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, który stanowi w tym przypadku lex specialis w stosunku do art. 54 § 2 p.p.s.a. w zakresie skrócenia terminu na przekazanie do Sądu skargi. Nie budzi też wątpliwości, że termin ten nie został zachowany.
Skarga została nadana przez Agencję Rezerw Materiałowych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu [...] kwietnia 2020 r., w formie papierowej, a zatem należało uznać, że organ wykonał ciążący na nim obowiązek z zachowaniem ustawowego terminu. Co prawda organ został wezwany, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [....] kwietnia 2020 r. do nadesłania skargi w formie elektronicznej, nie mniej skoro, jak wskazano powyżej, wymierzenie grzywny ma charakter fakultatywny oraz ma skutecznie przeciwdziałać "przetrzymywaniu" skarg przez organy, a nadto Agencja w odpowiedzi na wezwanie przekazała do sądu skargę w formie elektronicznej (pismo z dnia [...] lipca 2020 r. – akta sprawy II SAB/Wa 219/20), to w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wniosek Stowarzyszenia o wymierzenie grzywny Agencji Rezerw Materiałowych nie zasługuje na uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu