Uzasadnienie
Sygn. akt II SO/Wa 154/015
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 P.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Stosownie natomiast do treści art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Wyjaśnić należy, że uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. Jeżeli natomiast sąd orzekł o nich w jakimś zakresie, np. zasądził koszty postępowania, lecz w mniejszym rozmiarze, niż żądała tego strona, na to postanowienie o kosztach przysługuje jej zażalenie. Jeżeli sąd w ogóle nie wypowiedział się w orzeczeniu o kosztach postępowania, to zażalenie nie przysługuje, ponieważ nie można skarżyć orzeczenia, które nie istnieje. W takiej sytuacji strona może skarżyć wyrok albo składać wniosek o uzupełnienie wyroku w przedmiocie kosztów postępowania (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2013, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2015 r. sygn. akt II FZ 2/15 publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).
W pkt. 2 postanowienia z dnia 2 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasądził na rzecz strony skarżącej od organu kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, zatem stronie niezadowolonej z wysokości zasądzonej kwoty przysługiwało prawo wniesienia zażalenie w tym zakresie a nie wniosek o uzupełnienie postanowienia.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 157 § 2 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak w sentencji postanowienia.