Uzasadnienie
Pismem z 14 października 2015 r. P. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie [...] S. A. w [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z 13 maja 2015 r. na decyzję [...] z [...] kwietnia 2015 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Pismem z 29 października 2015 r. [...] S. A. w [...] udzieliła odpowiedzi na ww. wniosek. Organ wyjaśnił, że nieprzekazanie przedmiotowej skargi wraz z aktami sprawy nie było wynikiem umyślnego i zamierzonego działania. Podała, że skarga nie została przesłana w wymaganym terminie w wyniku przeoczenia i błędów w logistyce zobowiązanego przedmiotu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W myśl art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2).
Stosownie do treści art. 55 § 1 P.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany: dyscyplinująco-represyjny. Jest to środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a., jednak wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006r., Nr 6, poz. 156). Stosownie do treści art. 55 § 1 P.p.s.a. "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, Warszawa 2011, s. 381). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się nawet, że fakt przekazania skargi przed rozpoznaniem wniosku o nałożenie na organ grzywny nie może przesądzać o braku przesłanek do jej wymierzenia. Podobnie, przyczyny które spowodowały nieprzekazanie sądowi skargi w zakreślonym przez prawo terminie oraz okres uchybienia, nie mają znaczenia dla możliwości wymierzenia grzywny, a mogą jedynie rzutować na jej wysokość (v. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 25 kwietnia 2013r., sygn. akt I OZ 278/13; z 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 232/13; z 19 lutego 2013 r., sygn. akt: I OZ 68/13, dostępne pod adresem: https://cbois.nsa.gov.pl).
Sąd może orzec grzywnę według swego uznania i wymierzyć w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ obowiązku przesłania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, z uwzględnieniem okresu w jakim organ pozostawał w zwłoce oraz okoliczności faktycznych, które legły u podstaw uchybienia przez organ temu obowiązkowi.
Ponadto w uchwale z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (ONSA/WSA 2010/1/2) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 P.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy.
Jak wynika z akt sprawy, pismem z 13 maja 2015 r. P. K. wniósł za pośrednictwem organu, skargę na decyzję [...] S. A. w [...] z [...] kwietnia 2015 r. Skarga wpłynęła do organu 15 maja 2015 r. [...] S. A. w [...] pismem z 27 października 2015 r. udzieliła odpowiedzi na ww. skargę i przesłała do WSA w Warszawie skargę oraz akta sprawy.
Przedmiotowa skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę wpłynęła do Sądu 28 października 2015 r. (data wpływu na Biuro Podawcze WSA w Warszawie) i została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wa 1811/15.
W ocenie Sądu, wniosek P. K. o wymierzenie [...] S. A. w [...] grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie [...] S. A. w [...] spóźniła się z wypełnieniem ciążącego na niej obowiązku o 126 dni. Skarga P. K., wpłynęła do organu 15 maja 2015 r. Powyższe oznacza, że ostatnim dniem na jej przekazanie wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę był 1 czerwca 2015 r. Organ wykonał zaś swój obowiązek 27 października 2015 r., tj. prawie 5 miesięcy po upływie piętnastodniowego terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie wymierzenie grzywny ma przede wszystkim charakter represyjny, bowiem w sytuacji, gdy skarga oraz odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy, została przekazana do Sądu ze wskazanym powyżej opóźnieniem, odstąpienie od wymierzenia grzywny przeczyłoby przypisanej tej instytucji funkcji.
Ustalając wysokość grzywny, Sąd wziął pod uwagę fakt, że skarga P. K. rozpatrywana jest w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej, które jest trybem szczególnym i zawiera bardziej restrykcyjne unormowania co do terminu przekazania skargi sądowi oraz fakt, że opóźnienie organu w wykonaniu powyższego obowiązku było znaczne (126 dni). Jednocześnie Sąd uwzględnił okoliczność, że przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ ten obowiązek wypełnił. W związku z powyższym Sąd uznał, że grzywną adekwatną w przypadku niniejszej sprawy jest kwota 1500 zł.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w punkcie 1 postanowienia.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.