Uzasadnienie
L. D. (dalej jako "skarżący") pismem z 2 kwietnia 2013 r., sprecyzowanym pismem z 28 czerwca 2013 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za niedopełnienie obowiązku wynikającego z treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "P.p.s.a."), tj. za nieprzekazanie sądowi skargi z 24 lutego 2013 r. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z [...] lutego 2013 r. o udostępnienie informacji wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że mimo ustawowego obowiązku przekazania skargi, organ tego obowiązku nie wykonał. Do wniosku skarżący dołączył odpis skargi z 24 lutego 2013 r.
Pismem z 8 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał odpis wniosku o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji celem ustosunkowania się w terminie 14 dni.
Do dnia rozpatrzenia wniosku o wymierzenie grzywny organ wezwany do ustosunkowania się do wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi nie odpowiedział na wezwanie Sądu, nie przekazał skargi z 24 lutego 2013 r., jak również odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych niezbędnych do rozpatrzenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Przepis art. 54 § 2 P.p.s.a. obliguje organ do przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przy czym mając na uwadze charakter prawa do dostępu do informacji publicznej, ustawodawca w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. nr 112, poz. 1198 ze zm.) zwiększył gwarancje procesowe nadania biegu sprawie i skrócił termin przewidziany w art. 54 § 2 P.p.s.a. do 15 dni.
W myśl zaś art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Zawarte w art. 55 § 1 P.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie powinności określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Oznacza to, że Sąd, podejmując rozstrzygnięcie w tym przedmiocie, powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu oraz, czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, Warszawa 2005, s. 259). Natomiast to, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość.
Wyjaśnić należy, że obowiązek przekazania sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 P.p.s.a., ma charakter bezwzględny. Zatem organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania dokumentów sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z uprawnienia przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 P.p.s.a., móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu przekazania akt sprawy, skargi i odpowiedzi na skargę.
Reasumując, wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od łącznego zaistnienia dwóch warunków, tj. złożenia wniosku o wymierzenie grzywny oraz niewykonania w ogóle lub wykonania po upływie ustawowego terminu obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 P.p.s.a. Przesłanki te w niniejszej sprawie zostały spełnione. Skarżący złożył wniosek o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie sądowi skargi z 24 lutego 2013 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, a organ uchybił (i nadal uchybia) terminowi w przekazaniu sądowi tej skargi.
W niniejszej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny dotyczy nieterminowego wykonania obowiązku przekazania do sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi, w sprawie dostępu do informacji publicznej. Ustalenia terminowości wykonania tego obowiązku należy zatem dokonać, mając na względzie termin piętnastodniowy.
Z wniosku wynika, że skarga została złożona w organie osobiście 24 lutego 2013r. Mimo upływu pięciu miesięcy od dnia złożenia skargi, organ nie wykonał ciążącego na nim obowiązku i nie przekazał tej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Istotne jest również to, że organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd uznał wniosek skarżącego za uzasadniony i nałożył na Komendanta Głównego Policji grzywnę w wysokości 500 zł. Kwota ta zwiera się w wysokości określonej w art. 156 § 6 P.p.s.a., gdyż wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim wynosi 3521,67 zł (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2013 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2012 r., M.P z 2013 r., poz. 89).
Sąd, wymierzając grzywnę wziął pod uwagę charakter sprawy, okres zwłoki organu w przekazaniu skargi, a także fakt, że organ do dnia rozpoznania wniosku o wymierzenie grzywny nie udzielił odpowiedzi na skargę, niewyjaśniając przyczyn swojego opóźnienia. Zdaniem Sądu, wysokość grzywny jest adekwatna do stopnia uchybienia przez organ obowiązkowi określonemu w art. 54 § 2 P.p.s.a.
Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w pkt 1 sentencji.
O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1, oraz art. 210 § 2 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.