Uzasadnienie
P. B. pismem z dnia 29 grudnia 2015 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Burmistrzowi [...] za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie jego skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych.
Wskazał, że pismem z dnia 2 grudnia 2015 r. złożył skargę na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] listopada 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej.
W odpowiedzi na wniosek podniesiono, że jest on bezzasadny, bowiem wymagane dokumenty, zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.), zostały przekazane do Sądu: w dniu 30 grudnia 2015 r. (odpowiedź na skargę) oraz w dniu 31 grudnia 2015 r. (skarga wraz z aktami administracyjnymi), tj. w terminie ustawowym 30 dni, który mijał w dniu 4 stycznia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny.
Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 powołanej ustawy).
Równocześnie jednak zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst. Jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm.), do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
W myśl zaś art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Należy stwierdzić, że przewidziany w art. 54 § 2 cytowanej ustawy obowiązek, przekazania Sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę, ma charakter bezwzględny.
Z akt sprawy o sygn. II SAB/Wa 4/16 wynika, że skarga P. B. na bezczynność Burmistrza [...] z dnia 2 grudnia 2015 r. w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] listopada 2015 r., wpłynęła do organu w dniu 3 grudnia 2015 r. (data prezentaty organu na skardze), natomiast organ ten skargę przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 31 grudnia 2015 r. wraz z aktami administracyjnymi (data stempla pocztowego na kopercie, k-8 akt sprawy II SAB/Wa 4/16), a odpowiedź na skargę została przesłana w dniu 30 grudnia 2015 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k-17 akt sprawy II SAB/Wa 4/16).
Zestawiając datę przekazania skargi do tut. Sądu – 31 grudnia 2015 r., z datą wpływu skargi do organu w dniu 3 grudnia 2015 r., stwierdzić należy, że Burmistrz [...] nie wykonał w terminie piętnastu dni ustawowego obowiązku. Biorąc pod uwagę, że ostatni dzień terminu na przesłanie do Sądu wymaganych dokumentów przypadał na dzień 18 grudnia 2015 r., organ uchybił terminowi o 13 dni.
W związku z powyższym uznano, że brak przekazania skargi w wymaganym ustawowym terminie stanowił naruszenie art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W ocenie Sądu, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku przekazania do sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, nawet jeżeli dopełnienie tego obowiązku nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Natomiast sąd, rozpoznając sprawę z wniosku o wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków z art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powinien wziąć pod uwagę wszystkie jej okoliczności, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ tych obowiązków, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.
Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 cytowanej ustawy, ma charakter mieszany: dyscyplinująco–restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. o sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W niniejszej sprawie przekazanie wymaganych dokumentów nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu o 13 dni, po upływie piętnastodniowego terminu. Z akt sprawy nie wynika zaś, aby zaistniały jakieś nadzwyczajne okoliczności, które usprawiedliwiałyby niemożność przekazania akt w terminie określonym w ustawie o dostępie do informacji publicznej.
W ocenie Sądu, wskazanie przez organ w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, że organ przesłał skargę w terminie 30 dni, zgodnie z przepisem ogólnym, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Jednocześnie, podkreślenia wymaga, iż skarga jest rozpatrywana w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej, które jest trybem szczególnym i zawiera bardziej restrykcyjne unormowania, w zakresie terminu przekazania sądowi skargi w tym przedmiocie, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.
Grzywnę, zgodnie z art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wymierza się do wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.
Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 16 lutego 2016 r. (M. P. z 2016 r., poz. 174), przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2015 r. wyniosło 3.408,62 zł, zatem górna granica grzywny, wymierzanej na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wynosi 34.086,20 zł.
Sąd wymierzył więc grzywnę w jej dolnym ustawowym zakresie.
Przy określaniu wysokości grzywny Sąd miarkował jej wysokość, biorąc z jednej strony pod uwagę nieznaczną zwłokę w realizacji obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 powołanej ustawy, w związku z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a z drugiej - szczególny przedmiot sprawy, jakim jest dostęp do informacji publicznej.
Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji.
O kosztach orzeczono zgodnie z art. art. 200, art. 205 § 1 w związku art. 64 § 3 powołanej ustawy.