Uzasadnienie
P. W. w dniu [...] maja 2019 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k-10 akt) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Fundacji [...] z siedzibą w W. za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 30 stycznia 2019 r. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] grudnia 2018 r.
Wnioskodawca podniósł, że Fundacja była już karana grzywną za nieprzekazanie skarg w terminie (sygn. akt II SO/Wa 43/16, I OZ 1097/17), jednak w dalszym ciągu łamie prawo w tym zakresie. Zdaniem P. W. konieczne jest zatem surowe ukaranie Fundacji, działającej w warunkach powtarzającego się naruszania prawa.
Organ udzielił w niniejszej sprawie odpowiedzi na wniosek, pismem z dnia [...] czerwca 2019 r. Pismo to zostało zwrócone pełnomocnikowi Fundacji, stosownie do treści art. 66 § 1 w zw. z art. 66 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej P.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny.
Stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 P.p.s.a.).
Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429), do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy P.p.s.a., z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
W myśl zaś art. 55 § 1 P.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy.
Powołane wyżej przepisy przewidują dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie organowi grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania wskazanych wyżej dokumentów sądowi administracyjnemu w ustawowym terminie, bez względu na przyczyny. Wymierzając natomiast grzywnę, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy.
Przewidziany w art. 54 § 2 P.p.s.a. obowiązek przekazania Sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę, ma charakter bezwzględny.
Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a., ma charakter mieszany: dyscyplinująco–restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. o sygn. akt II OSK 1024/06, publ., jw.). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 P.p.s.a.
Wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku przekazania do sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy w ustawowym terminie, nawet jeżeli dopełnienie tego obowiązku nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Fakt przekazania przez organ skargi wraz z niezbędnymi dokumentami nie czyni orzekania w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, publ. jw.). Natomiast sąd, rozpoznając sprawę z wniosku o wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków z art. 54 § 2 P.p.s.a., winien wziąć pod uwagę wszystkie jej okoliczności, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ tych obowiązków, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarga P. W. z dnia 30 stycznia 2019 r. na odmowę udzielenia informacji publicznej została nadana do Fundacji listem poleconym priorytetowym w dniu 30 stycznia 2019 r., a wpłynęła do organu w dniu 31 stycznia 2019 r. (wydruk z systemu doręczeń Poczty Polskiej).
Oznacza to, że Fundacja winna przekazać do Sądu skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do dnia 15 lutego 2019 r.
Jak wynika z akt sprawy II SA/Wa 1697/19, skarga z dnia 30 stycznia 2019 r. wraz z odpowiedzią na skargę i kserokopią akt administracyjnych została przekazana przez Fundację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 15 lutego 2019 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k-15 akt sprawy o sygn. II SA/Wa 1697/19), a więc w ustawowym terminie.
Należy jednak zauważyć, że w sprawie II SA/Wa 1697/19 odpowiedź na skargę nie została podpisana przez ustanowionego pełnomocnika, a kserokopię akt administracyjnych zwrócono Fundacji, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 30 lipca 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 1697/19, celem nadesłania uporządkowanych, ponumerowanych, oryginalnych (bądź poświadczonych za zgodność z oryginałem) akt administracyjnych. Powyższe wezwanie zostało doręczone Fundacji w dniu 12 sierpnia 2019 r. i wykonane w dniu [...] sierpnia 2019 r.
Tak więc Fundacja nie wykonała ciążącego na niej obowiązku przekazania do Sądu wraz ze skargą P. W. z dnia 30 stycznia 2019 r. kompletnych i uporządkowanych akt sprawy, a zatem zaistniały podstawy do wymierzenia jej grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a.
Grzywnę, zgodnie z art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 P.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.
Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2019 r. (M. P. z 2019 r., poz. 154), przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2018 r. wyniosło 4.585,03 zł, zatem górna granica grzywny, wynosi 45.850,30 zł.
Przy określaniu wysokości grzywny w kwocie 200 zł Sąd miarkował jej wysokość, z jednej strony biorąc pod uwagę kilkumiesięczną zwłokę w realizacji obowiązku przekazania kompletnych i uporządkowanych akt sprawy, charakter sprawy o sygn. akt II SA/Wa 1697/19, reprezentowanie przez profesjonalnego pełnomocnika, a z drugiej - fakt, że Fundacja w ustawowym terminie przesłała do Sądu posiadane dokumenty, charakter działalności Fundacji, finalne przekazanie skargi do Sądu wraz z wymaganymi dokumentami oraz to, że Fundacja jest organem w znaczeniu jedynie funkcjonalnym.
Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.
O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.