Uzasadnienie
A. G. w sprawie skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika.
We wniosku podała, że pozostaje sama w gospodarstwie domowym, jest osobą chorą, a jedyny jej dochód stanowi zasiłek stały z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w wysokości 134 zł miesięcznie oraz 500 zł z wynajmu lokalu - łącznie 634 zł. Nadto oświadczyła, że oprócz domu o powierzchni 75 m2 wraz z działką 1.000 m2 oraz garażu o powierzchni 95 m2, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.
Do stałych kosztów utrzymania strona zaliczyła opłaty za energię elektryczną - 64 zł, opłaty za media - 90 zł, spłatę rat kredytu - 128 zł, wydatki na leki - 100 zł, podatek od nieruchomości 240 zł oraz zakup węgla - 120 zł.
Do wniosku dołączyła decyzję Prezydenta Miasta [...] Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. o przyznaniu zasiłku stałego oraz zaświadczenie o stanie zdrowia z dnia [...] czerwca 2017 r.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżąca, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Skarżąca przedmiotowy wniosek złożyła w sprawie dotyczącej ubezpieczeń społecznych, dlatego zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli (...) rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem strona w tej sprawie jest zwolniona z ustawy z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć.
Natomiast zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku oraz załączonych dokumentów, skarżąca jest osobą przewlekle chorą, dochód gospodarstwa domowego skarżącej wynosi 634 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni korzysta z pomocy finansowej ośrodka pomocy społecznej.
W konsekwencji należy stwierdzić, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262, art. 249a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. e i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.