Uzasadnienie
L. D. pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. zwrócił się do Marszałka Sejmu w trybie ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) o ujawnienie umocowania prawnego, na mocy którego W. S. na wniosek [...] Komitetu Ufundowania Sztandaru Komendy Głównej Policji, z upoważnienia i w imieniu Marszałka Sejmu RP, w dniu [...] lipca 1999 r. wbił gwóźdź w drzewce sztandaru KGP.
W dniu [...] stycznia 2010 r. pismem nr [...] Kancelaria Sejmu udzieliła skarżącemu informacji wyjaśniając, że w zakresie objętym wnioskiem o udzielenie informacji publicznej nie posiada informacji oczekiwanych przez skarżącego.
W dniu 18 stycznia 2010 r. L. D. wniósł za pośrednictwem Marszałka Sejmu RP pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w którym wskazał, że ubiega się od Marszałka Sejmu RP udzielenia informacji publicznej w przedmiocie ustalenia pełnomocnictw osoby, która z upoważnienia i w imieniu Marszałka Sejmu RP wbiła pamiątkowy gwóźdź w drzewce sztandaru Komendy Głównej Policji.
Kancelaria Sejmu w dniu [...] lutego 2010 r. skierowała do skarżącego pismo nr [...], w którym wskazała, że w zakresie tematyki zawartej w jego piśmie z dnia 18 stycznia 2010 r. udzieliła już odpowiedzi pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. Jednocześnie poinformowano skarżącego, że do zakresu kompetencji Marszałka Sejmu RP nie należy pośredniczenie w korespondencji obywateli z innymi organami państwowymi.
Następnie L. D. pismem z dnia [...] marca 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Szefowi Kancelarii Sejmu RP w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: ppsa, za nieprzekazanie Sądowi w ustawowym terminie jego skargi z dnia 18 stycznia 2010 r. dotyczącej bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych. Pismem z dnia 28 maja 2010 r. L. D. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania (wpisu sądowego w wysokości 100 zł).
Pełnomocnik organu w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny wniósł o umorzenie postępowania, ewentualnie o jego oddalenie.
Pełnomocnik organu podniósł, iż przedmiotowe postępowanie powinno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe, albowiem mimo opóźnienia, w dniu 09 kwietnia 2010 r. skarga wraz z odpowiedzią na skargę i aktami została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyjaśniając przyczynę opóźnienia pełnomocnik organu wskazał, że w sprawie objętej skargą skarżący otrzymał odpowiedź na swój wniosek. Podkreślono, że treść pisma z dnia 18 stycznia 2010 r. nie wskazywała, że jest to skarga oraz mylnie podany został w nim organ. Powyższe, jak również duża ilość spraw rozpatrywanych przez Biuro Korespondencji i Informacji Kancelarii Sejmu, usprawiedliwia opóźnienie w przekazaniu skargi do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2).
Stosownie do treści art. 55 § 1 ww. ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...). Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do treści art. 1 w zw. z art. 3 § 3 ww. ustawy, sądy administracyjne są zobowiązane do stosowania środków określonych również w przepisach szczególnych. Zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawa z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się (...), przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 ppsa sformułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 cyt. ustawy (w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej – z uwzględnieniem art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej), a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.
W niniejszej sprawie Szef Kancelarii Sejmu RP w dniu 09 kwietnia 2010 r. przekazał do WSA w Warszawie skargę L. D. z dnia 18 stycznia 2010 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, która została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 95/10.
Z zestawienia daty wpływu do organu pisma skierowanego za jego pośrednictwem do Sądu - 18 stycznia 2010 r., z datą jego przekazania Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę - 09 kwietnia 2010 r., wynika, że termin 15-dniowy, o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, upłynął z dniem 02 lutego 2010 r. Jednakże w ocenie Sądu opóźnienie to nie uzasadnia wymierzenia organowi grzywny.
Zaznaczyć należy, iż skarga do Sądu musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 ppsa pismom w postępowaniu sądowym, jak również zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 tej ustawy. Zgodnie z treścią art. 46 § 1 ppsa każde pismo strony powinno zawierać: oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; wymienienie załączników. Gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt (§ 2). W myśl art. 57 § 1 pkt 1-3 ppsa skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Analiza pisma L. D. z dnia 18 stycznia 2010 r. pokazuje, że mimo oznaczenia sądu nie zawiera ono wskazania rodzaju pisma, jak również nie wynika z niego jasno, jaki jest faktyczny zamiar wnoszącego pismo. Powyższe wyjaśnia powody, dla których organ potraktował przedmiotowe pismo jako kolejne w sprawie i samodzielnie udzielił na nie odpowiedzi.
Należy zwrócić uwagę, że po wpłynięciu do Sądu wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie Sądowi w ustawowym terminie skargi z dnia 18 stycznia 2010 r. i przekazaniu odpisu ww. wniosku organowi, Szef Kancelarii Sejmu RP niezwłocznie przekazał skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Tym samym organ ostatecznie zastosował się do obowiązków określonych w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 19 stycznia 2007 r. sygn. akt I OSK 2015/06 dostępnym w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl, zgodnie z którym " (...) przepis art. 55 § 1 ustawy ppsa ma na celu wyegzekwowanie od organu administracji wypełnienia przezeń obowiązków procesowych. Nie jest to forma "kary" za uchybienie terminowi określonemu w art. 54 § 2 ustawy (...)."
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Sąd nie uwzględnił wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, ponieważ zgodnie z art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, zwrot kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw, przysługuje skarżącemu od organu w wypadku uwzględnienia skargi, co w rozpoznawanej sprawie nie miało miejsca.