Uzasadnienie
A.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2012 r.. nr [...].
Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, w dodatkowym oświadczeniu z dnia [...] maja 2012 r., a także w oparciu o treść złożonego do akt odpisu prawomocnego postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 maja 2012 r., sygn. akt III SA/Gd 199/12, mocą którego przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, ustalono, co następuje.
Skarżący jest od 2009 r. osobą pozbawioną wolności – przebywa w areszcie śledczym. Nie jest tam zatrudniony odpłatnie. Nie osiąga też dochodów z innych źródeł.
Wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo, nie posiada nieruchomości ani przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro, spoczywa na nim obowiązek alimentacyjny w wysokości 350 zł miesięcznie.
Skarżący posiada w depozycie aresztu śledczego środki pieniężne w wysokości 66,87 zł, które zostaną mu przekazane w chwili zwolnienia. Przeciwko wnioskodawcy zostały wydane tytuły wykonawcze na łączną kwotę 38. 438,39 zł.
Zgodnie zaś z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Nadto, jak stanowi art. 259 § 3 P.p.s.a., jeżeli od postanowienia referendarza sądowego nie wniesiono sprzeciwu ma ono skutki prawomocnego orzeczenia sądu, a w konsekwencji, w oparciu o przepis art. 170 P.p.s.a., wiąże ono nie tylko sąd, który je wydał, ale także inne sądy. Taki też skutek ma przywołane powyżej orzeczenie referendarza sądowego WSA w Gdańsku dotyczące również sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych skarżącego według stanu z marca 2012 r.
Tym samym, w niniejszej sprawie, skarżący wykazał, że w ogóle nie dysponuje środkami finansowymi, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania w niniejszej sprawie, w tym na poniesienie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. W rezultacie spełniona została przesłanka, o której mowa w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.