Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 26 czerwca 2014 r., sygn. akt II SO/Wa 29/14

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Marcinkowska
Rozpoznanie
w dniu 26 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. o wymierzenie grzywny Kołu Łowieckiemu [...] za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 29 marca 2014 r. wraz z aktami
Sprawa
sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia

Sentencja

  1. 1. wymierzyć Kołu Łowieckiemu [...] grzywnę w wysokości 200 zł (dwieście złotych),
  2. 2. zasądzić od Koła Łowieckiego [...] na rzecz S. P. kwotę 100 zł (słownie sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

W dniu 22 kwietnia 2013 r. S. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Kołu Łowieckiemu [...] za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 29 marca 2014 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że w dniu 29 marca 2014 r. wniósł za pośrednictwem Koła Łowieckiego [...] skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 20 stycznia 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej. Podniósł, ze skarga ta wpłynęła do organu w dniu 2 kwietnia 2014 r. Skarżący podał również, że w dniu 22 kwietnia 2014 r. ustalił w rozmowie telefonicznej z sekretariatem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że jego skarga nie wpłynęła do Sądu. Wskazał, że w tej sytuacji złożenie wniosku o wymierzenie grzywny stało się konieczne.

W odpowiedzi na wniosek organ podniósł, że skarga S. P. wpłynęła do jego siedziby w dniu 2 kwietnia 2014 r. Wskazał również, że przekazując przedmiotową skargę do Sądu w dniu 30 kwietnia 2014 r., zachował termin o jakim mowa w art. 54 § 2 z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy).

Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Art. 55 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi zaś, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 powołanej ustawy ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381).

Ponadto w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (ONSA/WSA 2010/1/2) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 powołanej ustawy pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy.

W ocenie Sądu wniosek S. P. o wymierzenie grzywny Kołu [...] za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 29 marca 2014 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie.

Sprawa ze skargi S. P. z dnia 29 marca 2014 r. na bezczynność na bezczynność Koła Łowieckiego [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 20 stycznia 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturą akt II SAB/Wa 320/14. Z akt tej sprawy wynika, że organ przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 30 kwietnia 2014 r. Z treści odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny wynika natomiast, że przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu 2 kwietnia 2014 r. Termin do wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej upływał w tej sytuacji w dniu 17 kwietnia 2014 r. Opóźnienie organu wyniosło zatem 13 dni.

Z treści odpowiedzi na wniosek wynika, że powodem opóźnienia w przekazaniu skargi do Sądu była nieznajomość przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ pozostawał bowiem w błędnym przekonaniu, że skargę winien przekazać do Sądu w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania, tj. w terminie określonym w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Obowiązującym organ terminem był jednak termin określony w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj. 15 dni, albowiem skarga S. P. była skargą na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Nie jest to okoliczność, która usprawiedliwiałaby zaistniałe opóźnienie. Wyjaśnić bowiem należy, że przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Opóźnienie w realizacji tego obowiązku, a co za tym idzie oddalenie w czasie możliwości rozpoznania sprawy przez sąd, ogranicza w istocie stronie skarżącej możliwość realizacji jej konstytucyjnego prawa do sądu.

Biorąc jednak pod uwagę, że opóźnienie w przekazaniu skargi S. P. do Sądu nie było znaczne, Sąd nałożył na Koło Łowieckie [...] grzywnę w wysokości 200 zł (dwieście złotych). Grzywna ta ma przede wszystkim charakter represyjny, ale również prewencyjny. Nie jest bowiem pożądanym, aby tego typu zaniedbania, jakich dopuścił się organ, występowały w przyszłości.

Wyjaśnić przy tym należy, że przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2013 r., według obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 lutego 2014 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2013 r. i w drugim półroczu 2013 r. (M. P. z 2013 r. poz. 158) wynosiło 3 191, 93 zł.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 oraz art. 210 § 2 w związku z art. 64 § 3 powołanej ustawy.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.