Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 kwietnia 2016 r. S. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Rektorowi Uniwersytetu [...] w [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 14 marca 2016 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Wyjaśnić należy, iż skarga S.K. z 14 marca 2016 r. stanowi skargę na "bezczynność Rektora [...] i przewlekłe prowadzenie sprawy przez Rektora [...]" w sprawie rozpoznania odwołania z [...] lipca 2011 r. od decyzji Kierownika Studiów Doktoranckich z [...] czerwca 2008 r. w sprawie przedłużenia studiów doktoranckich, jak również skargę na "decyzję Rektora [...] z dnia [...] marca 2016 r. rozstrzygającą odwołanie z [...] lipca 2011 r. od decyzji Kierownika Studiów Doktoranckich z [...] czerwca 2008 r." w sprawie przedłużenia studiów doktoranckich.
W związku z tym, że skarżący w jednym piśmie zaskarżył zarówno bezczynność, jak i decyzję, zarządzeniem z dnia 29 kwietnia 2016 r. II SAB/Wa 255/16 Zastępca Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie zarządził rozdzielenie tych skarg.
W wyniku rozdzielenia skarg skarga na bezczynność została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 255/16, zaś skarga na decyzję pod sygn. akt II SA/Wa 668/16.
W odpowiedzi z dnia 25 maja 2016 r. na wniosek o wymierzenie grzywny Rektor Uniwersytetu [...] w [...] poinformował Sąd, że ww. skargi wpłynęły do organu w dniu 29 marca 2016 r. Organ w dniu 25 kwietnia 2016 r. przekazał ww. skargi wraz z odpowiedzią na skargę do Sądu (wspólną dla skargi na bezczynność oraz dla skargi na decyzję). Do odpowiedzi na skargę organ dołączył akta administracyjne, dodatkowo w odpowiedzi na skargę organ poinformował Sąd, że pozostałe akta administracyjne zostały przekazane do Sądu do sprawy II KO/Wa 296/15. Pismem z dnia 05 maja 2016 r. Sąd poinformował organ o rozdzieleniu skargi z 14 marca 2016 r. na skargę na bezczynność (II SAB/Wa 255/16) oraz na skargę na decyzję (II SA/Wa 668/16).
Pismem z dnia 24 czerwca 2016 r. S. K. cofnął wniosek o wymierzenie organowi grzywny w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2).
Stosownie do treści art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W myśl art. 64 § 3 ppsa, do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Zgodnie z art. 60 ppsa, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powyższe oznacza, że skarżący cofając skargę rezygnuje z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 ppsa).
Jak wynika z akt spraw II SAB/Wa 255/16 oraz II SA/Wa 668/16, pismem z dnia 14 marca 2016 r. S. K. wniósł do WSA w Warszawie skargę na "bezczynność Rektora [...] i przewlekłe prowadzenie sprawy przez Rektora [...]" w sprawie rozpoznania odwołania z [...] lipca 2011 r. od decyzji Kierownika Studiów Doktoranckich z [...] czerwca 2008 r. w sprawie przedłużenia studiów doktoranckich, jak również skargę na "decyzję Rektora [...] z dnia [...] marca 2016 r. rozstrzygającą odwołanie z [...] lipca 2011 r. od decyzji Kierownika Studiów Doktoranckich z [...] czerwca 2008 r." w sprawie przedłużenia studiów doktoranckich.
Przedmiotowa skarga z dnia 14 marca 2016 r. została wniesiona przez skarżącego bezpośrednio do WSA w Warszawie w dniu 15 marca 2016 r. (15 marca 2016 r. - data stempla pocztowego; 18 marca 2016 r. - data wpływu skargi na Biuro Podawcze WSA w Warszawie).
Wymieniona skarga została przesłana organowi właściwemu - Rektorowi Uniwersytetu [...] w [...] - przy piśmie Sądu z dnia 24 marca 2016 r. II KO/Wa 110/16.
Organ przedmiotową przesyłkę otrzymał w dniu 29 marca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru II KO/Wa 110/16 w aktach sądowych sprawy II SAB/Wa 255/16 karta nr 111).
Następnie organ pismem z dnia 25 kwietnia 2016 r. udzielił odpowiedzi na ww. skargę, którą wraz ze skargą oraz aktami administracyjnymi przesłał do WSA w Warszawie w dniu 25 kwietnia 2016 r. (25 kwietnia 2016 r. – data stempla pocztowego na kopercie zawierającej odpowiedź na skargę). Dodatkowo w odpowiedzi na skargę organ poinformował Sąd, że pozostałe akta administracyjne zostały przekazane do Sądu do sprawy II KO/Wa 296/15.
Przedmiotowa skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę wpłynęła do Sądu w dniu 28 kwietnia 2016 r. (28 kwietnia 2016 r. - data wpływu na Biuro Podawcze WSA w Warszawie).
W związku z tym, że skarżący w jednym piśmie zaskarżył zarówno bezczynność jak i decyzję, zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2016 r. II SAB/Wa 255/16 zarządzono rozdzielenie skarg. W wyniku rozdzielenia skarg, skarga na bezczynność została zarejestrowana w dniu 29 kwietnia 2016 r. pod sygn. akt II SAB/Wa 255/16 zaś skarga na decyzję pod sygn. II SA/Wa 688/16.
Z zestawienia daty otrzymania przez organ skargi – 29 marca 2016 r., z datą przekazania skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę Sądowi – 25 kwietnia 2016 r., wynika, że termin 30-dniowy, o którym mowa w art. art. 54 § 2 ppsa, upłynął z dniem 28 kwietnia 2016 r.
Pismem z dnia 24 czerwca 2016 r. S. K. cofnął wniosek o wymierzenie organowi grzywny w przedmiotowej sprawie, podnosząc, że organ przekazał skargę do Sądu z zachowaniem terminu.
Sąd uznał cofnięcie wniosku za skuteczne, gdyż nie zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowania utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 oraz art. 64 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.