Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 13 stycznia 2010 r., sygn. akt II SO/Wa 30/09

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący: Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk
Rozpoznanie
w dniu 13 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. z dnia 13 listopada 2009 r. o wymierzenie grzywny M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. za nieprzekazanie skargi z dnia 21 października 2009 r. wraz z aktami
Sprawa
sprawy i odpowiedzią na skargę W. S. na bezczynność M. Sp. z o.o. w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 21 września 2009 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia

Sentencja

  1. 1. wymierzyć M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. grzywnę w wysokości 3.000 zł (trzy tysiące złotych),
  2. 2. zasądzić na rzecz W. S. od M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

W dniu 13 listopada 2009 r. W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie M. Sp. z o.o. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., za nieprzekazanie jego skargi z dnia 21 października 2009 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Do wniosku o wymierzenie grzywny skarżący załączył odpis skargi z dnia 21 października 2009 r. oraz odpis wniosku z dnia 21 września 2009 r. o udostępnienie informacji publicznej.

We wniosku o wymierzenie grzywny strona podniosła, że wymieniona Spółka nie dopełniła obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. i nie przekazała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jego skargi w przewidzianym do dokonania tej czynności terminie. W dodatkowym piśmie procesowym z dnia 28 grudnia 2009 r. W. S. doprecyzował wniosek o ukaranie grzywną podnosząc, że skarży Prezesa Zarządu M. M. Sp. z o.o. wezwana przez Sąd pismem z dnia 24 listopada 2009 r. doręczonym w dniu 26 listopada 2009 r. do ustosunkowania się do wniosku o wymierzenie Spółce grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. - w odpowiedzi z dnia 10 grudnia 2009 r. wniosła o odrzucenie wniosku wskazując, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Pełnomocnik procesowy Spółki powołując się na art. 3 § 1 i § 2 P.p.s.a. wskazał, że istotne jest zbadanie, czy M. Sp. z o.o. jest organem administracji publicznej, a także, czy Spółka ma prawo do wydawania aktów, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. Przytaczając definicję zawartą w art. 5 § 2 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego pełnomocnik wskazał, że Spółka nie ma statusu organu administracji publicznej a nadto nie jest również innym podmiotem powołanym z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych.

Przyjmując nawet, że do M. ma zastosowanie art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, Spółka nie ma prawa wydawania decyzji administracyjnych i innych aktów, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. W końcowej części raz jeszcze podniesiono, iż wobec tego, że Spółka nie jest organem administracji publicznej i nie ma prawa wydawania aktów, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. wniosek o wymierzenie grzywny powinien zostać odrzucony.

W odpowiedzi na pytanie Sądu, czy do M. Sp. z o.o. wpłynęła skarga W. S. z dnia 21 października 2009 r. pełnomocnik oświadczył, że skarga ta wpłynęła do Spółki w dniu 27 października 2009 r. Wskazano nadto, że w dniu 11 grudnia 2009 r. Spółka skierowała do skarżącego pismo z dnia 10 grudnia 2009 r. stanowiące odpowiedź na pismo z dnia 21 października 2009 r.

Skarga W. S. z dnia 21 października 2009 r. na bezczynność M. Sp. z o.o. w zakresie rozparzenia wniosku z dnia 21 września 2009 r. o udostępnienie informacji publicznej do dnia rozpoznania niniejszego wniosku o wymierzenie grzywny nie została przekazana Sądowi przez M. Sp. z o.o. Do chwili obecnej nie odnotowano wpływu skargi z dnia 21 października 2009 r., odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy niezbędnych do jej rozpatrzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 P.p.s.a.).

Przewidziany w art. 54 § 2 P.p.s.a. obowiązek przekazania sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 tej ustawy, który w niniejszej sprawie nie zachodzi, ma charakter bezwzględny. Wskazania wymaga przy tym, że w sprawie niniejszej, w zakresie terminu, w którym powinno nastąpić przekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zastosowanie znajduje przepis szczególny, tj. art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198). Przedmiotem skargi z dnia 21 października 2009 r. była bowiem bezczynność M. Sp. z o.o. w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zgodnie z powołanym przepisem przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Ustawodawca postanowił zatem, że w przypadku spraw dotyczących informacji publicznej podmiot, do którego wpłynęła skarga skierowana do sądu administracyjnego, obowiązany jest przekazać ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania.

Skarga W. S. z dnia 21 października 2009 r. wpłynęła do M. Sp. z o.o., zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika Spółki, w dniu 27 października 2009 r. Do dnia rozpoznania niniejszego wniosku o wymierzenie grzywny - skarga ta wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nie została Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie przekazana (nie odnotowano wpływu skargi). Spółka nie wykonała zatem ustawowego obowiązku. Termin przekazania wymienionej skargi upłynął w dniu 12 listopada 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza jednocześnie, że argumenty Spółki mające przemawiać za odrzuceniem wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi w niniejszej sprawie są całkowicie nietrafne. Podkreślenia wymaga, iż fakt, że M. Sp. z o.o. nie jest organem administracji publicznej nie oznacza, że podmiot ten nie jest obowiązany do przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi na bezczynność Spółki w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (art. 1 P.p.s.a.). Wszystkie tego rodzaju sprawy stanowią sprawy sądowoadministracyjne. Przepisy P.p.s.a. stosuje się również w sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej, w których na mocy ustawy o dostępie do informacji publicznej podmiotami obowiązanymi są nie tylko organy administracji publicznej, ale szeroko rozumiane władze publiczne, inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a także organizacje związkowe i pracodawców reprezentatywne, w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080, z późn. zm.), oraz partie polityczne (art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej).

Zastosowanie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika zatem w tym przypadku z art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z którym do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), z tym że:

  1. 1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi,
  2. 2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę.

Okoliczność, że Spółka nie jest organem administracji publicznej i nie stosuje przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie powoduje automatycznie - wbrew twierdzeniom pełnomocnika - że w sprawach z zakresu udostępnienia informacji publicznej wyłączona jest właściwość sądu administracyjnego, a na Spółce nie spoczywa obowiązek przekazania do Sądu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Spółka nie dopełniła ustawowego obowiązku przekazania do Sądu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że wniosek W. S. o wymierzenie M. Sp. z o.o. grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 21 października 2009 r. wraz z aktami i odpowiedzią na skargę jest uzasadniony. Sąd wskazuje jednocześnie, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości wymierzenia grzywny Prezesowi Zarządu Spółki.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 P.p.s.a. i art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wymierzył M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. grzywnę w wysokości 3.000 zł (trzy tysiące złotych). O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.