Uzasadnienie
K. K. wnioskiem z dnia 5 września 2018 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazał, że jego sytuacja nie pozwala mu na sfinansowanie postępowania sądowego. Podał, że posiada około 1.000 zł oszczędności oraz otrzymuje około 1.500 zł tytułem wynagrodzenia za pracę, a nadto nie posiada żadnego majątku.
W rubryce "Zobowiązania i stałe wydatki" napisał: "brak".
Z uwagi na fakt, że powyższe oświadczenie było niewystarczające do oceny faktycznych możliwości finansowych strony, pismem z dnia 2 października 2018 r. wnioskodawca, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302); zwanej dalej P.p.s.a., został wezwany do złożenia dodatkowych wyjaśnień, dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez:
- - nadesłanie zaświadczenia o zarobkach netto i brutto,
- - złożenie oświadczenia w zakresie stałych niezbędnych kosztów utrzymania,
- - nadesłanie wyciągów z posiadanych rachunków bankowych z ostatnich sześciu miesięcy,
- - nadesłanie informacji, o wysokości stałych kosztów utrzymania oraz kserokopii dokumentów poświadczających ich ponoszenie (opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę, telefon itp.),
- - nadesłania kserokopii decyzji, od której chce wnieść skargę do Sądu.
Na wykonanie wezwania zakreślono termin 7 dni.
Powyższe wezwanie zostało doręczone dorosłemu domownikowi wnioskodawcy w dniu 11 października 2018 r.
Skarżący do dnia rozpoznania wniosku nadesłał wyciągi z posiadanego rachunku bankowego, natomiast nie wykonał wezwania w pozostałym zakresie.
Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zgodnie z art. 255 P.p.s.a, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa, z tego względu Sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiedzialny za zasadność i legalność ich wydatkowania, ma obowiązek zbadania, czy strona wnioskująca o przyznanie prawa pomocy, rzeczywiście spełnia przesłanki do przyznania jej tego prawa.
Ocena, czy spełniona została przesłanka, warunkująca przyznanie prawa pomocy, następuje na podstawie informacji i dokumentów przedstawionych przez stronę. Oznacza to, że na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Wnioskodawca powinien być zatem zainteresowany przedłożeniem wszelkich dokumentów, które poświadczają jego sytuację materialną i możliwości płatnicze. Rzeczywista sytuacja majątkowa wnioskodawcy nie może budzić żadnych wątpliwości.
W przedmiotowej sprawie, wniosek nie zawierał wyczerpujących informacji, dlatego wezwano wnioskodawcę do nadesłania określonych dokumentów poświadczających osiągane dochody oraz potwierdzających jego stan majątkowy.
Skarżący nałożonego obowiązku nie wypełnił i nie przedstawił żądanych dokumentów i informacji, oprócz wyciągów z rachunku bankowego, z których wynika, że większość przelewów stanowią opłaty w prowadzonych sprawach sądowych.
Zdaniem referendarza sądowego, brak nadesłania innych żądanych informacji uniemożliwia ocenę spełnienia przesłanek, warunkujących przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie.
W związku z tym, wobec braku wystarczających danych do ustalenia rzeczywistej sytuacji finansowej skarżącego należało uznać, że nie wykazał w niniejszej sprawie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 255, art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a, postanowiono jak w sentencji.