Uzasadnienie
W dniu 18 maja 2010 r. W. S. (dalej jako skarżący) złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, opatrzone tą samą datą, pismo, w którym zawarł wniosek o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] za niewywiązanie się z obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "ppsa"), tj. nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 7 marca 2010 r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 12 lutego 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że mimo ustawowego obowiązku przekazania skargi, organ tego obowiązku nie wykonał. Wskazał, że zasadnym jest zatem wymierzenie grzywny oraz zobowiązanie do przekazania Sądowi skargi celem jej rozpoznania. Do wniosku skarżący dołączył odpis powyższej skargi.
Pismem z dnia 24 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał odpis powyższego wniosku Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] celem ustosunkowania się w terminie 7 dni. Odpis ten został doręczony organowi w dniu 26 maja 2010 r.
W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, organ nadesłał akta administracyjne wraz ze skargą z dnia 7 marca 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ppsa). Przy czym mając na uwadze charakter prawa dostępu do informacji publicznej jako publicznego prawa podmiotowego (art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej), ustawodawca w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) zwiększył gwarancje procesowe i skrócił przewidziany w art. 54 § 2 ppsa termin do 15 dni.
Wniosek o wymierzenie grzywny rozpatrywany w niniejszej sprawie dotyczy nieterminowego wykonania obowiązku przekazania do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami w sprawie dostępu do informacji publicznej. Ustalenie terminowości wykonania obowiązku przekazania skargi należy zatem dokonać mając na względzie termin piętnastodniowy.
W myśl zaś art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Z przytoczonego powyżej art. 55 § 1 ppsa, wynika, iż wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa.
Sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny, organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Niemniej jednak, co należy podkreślić, wymierzenie grzywny może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ppsa (czy w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej - z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej) nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 ppsa nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco – restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ppsa.
Wskazać należy, że przewidziany w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej obowiązek przekazania sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 ppsa, ma charakter bezwzględny. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania dokumentów Sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 ppsa uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu przekazania akt sprawy, skargi i odpowiedzi na skargę. Musi przy tym przekazać dokładnie te dokumenty, które wymieniono zarówno w treści art. 54 § 2 ppsa, jak i w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W ocenie Sądu wniosek W. S. o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 7 marca 2010 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie.
Z akt sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargę z dnia 7 marca 2010 r. i akta sprawy z uchybieniem piętnastodniowego terminu. Skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w rozpatrzeniu wniosku z dnia 12 lutego 2010 r. wpłynęła do organu w dniu 8 marca 2010 r. Ostateczny termin do przekazania skargi z dnia 7 marca 2010 r. wraz z odpowiedzą na skargę i aktami sprawy upływał w dniu 22 marca 2010 r. Skarga natomiast przekazana została Sądowi dopiero w dniu 22 lipca 2010 r. (data stempla pocztowego). Dodać należy, że skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 246/10.
Zestawiając zatem powyższą datę (22 lipca 2010 r.) z datą wpływu skargi do organu (8 marca 2010 r.), stwierdzić należy, że organ nałożony na niego obowiązek wykonał z przekroczeniem terminu piętnastu dni, a opóźnienie wyniosło sto dwadzieścia trzy dni, co oznacza, że przekazanie skargi nastąpiło z dziesięciokrotnym przekroczeniem zakreślonego w powołanym powyżej przepisie terminie.
Wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie ma zatem charakter represyjny, co jest zgodne także z ratio legis uregulowań ustawy o dostępie do informacji publicznej, w której tak ustalono terminy postępowania w sprawach prawa dostępu do informacji publicznej oraz jego ochrony sądowej, aby jej udzielenie, odmowa, czy też kontrola sądowa następowała stosunkowo szybko, a tym samym, aby utrzymany był jej prawno -podmiotowy, gwarancyjny charakter.
Stąd też w sytuacji, gdy skarga oraz odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy, została przekazana do Sądu z tak znacznym opóźnieniem, odstąpienie od wymierzenia grzywny przeczyłoby przypisanej tej instytucji funkcji.
W związku z tym Sąd uznał, że wniosek W. S. jest uzasadniony. Przy określaniu wysokości grzywny Sąd miał na względzie długotrwałą zwłokę w realizacji obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ppsa w związku z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wynoszącą 123 dni, jak również szczególny przedmiot sprawy, jakim jest dostęp do informacji publicznej.
Sąd wziął także pod uwagę, iż organ ostatecznie wykonał przewidziany w ustawie obowiązek w sposób umożliwiający rozpoznanie sprawy i wymierzył grzywnę w wysokości 1.200 zł. Jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2010 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2009 r. – M. P. z 2010 r. Nr 7, poz.
- 67) wyniosła 3.102, 96 zł.
Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji.
O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1, oraz art. 210 § 2 w zw. z art. 64 § 3 ppsa.