Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 20 października 2005 r., sygn. akt II SO/Wa 369/05

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Kwiecińska
Rozpoznanie
w dniu 20 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. D. o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji
Sprawa
w sprawie o sygn. akt II SO/Wa 184/05 ze skargi L. D. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia

Sentencja

  1. 1. wymierzyć Komendantowi Głównemu Policji grzywnę w wysokości 2 500 zł (słownie: dwa tysiące pięćset złotych),
  2. 2. zasądzić od Komendanta Głównego Policji dla L. D. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania

Uzasadnienie

W dniu 30 maja 2005 r. L. D. wniósł do Sądu wniosek o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), czyli z powodu nieprzekazania do Sądu w ustawowym terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Zgodnie z art. 54 ww. ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Ponadto, stosownie do art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, w którym stronie przysługuje powództwo do sądu powszechnego, przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że w sprawie, której dotyczy wniosek L. D. Komendant Główny Policji był zobowiązany przekazać do Sądu skargę, wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę – w terminie 15 dni, od dnia jej wniesienia.

W odpowiedzi na wniosek L. D. pełnomocnik Komendanta Głównego Policji wniósł o jego odrzucenie podnosząc, iż w sprawie tej zapewniono skarżącemu udział w posiedzeniu organu oraz udzielono pisemnych odpowiedzi. Ponadto uczestnictwo skarżącego w komisji analizującej złożone wnioski oraz udzielone odpowiedzi spełniają – zdaniem pełnomocnika organu – warunki określone w ustawie o dostępie do informacji publicznej, a zatem w sprawie tej nie nastąpiło uchybienie ustawowych terminów do udzielenia odpowiedzi skarżącemu i z tych powodów wniosek jest niedopuszczalny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Wniosek L. D. jest nie tylko dopuszczalny, ale również zasadny.

Z akt sprawy sygn. II SO/Wa 184/05 wynika, iż pismo Sądu przekazujące -w trybie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę –Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) – skargę L. D. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie dostępu do informacji publicznej zostało doręczone organowi w dniu 29 kwietnia 2005 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). W dniu 28 czerwca 2005 r. wpłynęło do wiadomości Sądu, adresowane do L. D. pismo Zastępcy Dyrektora Gabinetu Komendanta Głównego Policji będące częścią korespondencji prowadzonej ze skarżącym przez organ w sprawie postępowania skargowego.

W związku z powyższym pismem z dnia 22 lipca 2005 r. (doręczonym w dniu 28 lipca 2005 r.) Sąd pouczył organ o obowiązku przestrzegania przepisów dotyczących terminowego przekazania skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy wskazując, iż dotychczas nie nadesłano do Sądu akt niezbędnych do rozpatrzenia skargi, zaś nadesłane "do wiadomości" pismo z dnia 22 czerwca 2005 r. nie stanowi prawidłowego wykonania ww. obowiązku. W konsekwencji Sąd ponownie wezwał do pilnego nadesłania skargi L. D. z dnia 15 marca 2005 r. oraz akt niezbędnych do jej rozpatrzenia, w tym wniosku (wniosków) o udzielenie mu informacji publicznej.

Należy stwierdzić, że do chwili obecnej organ nie wykonał wezwania Sądu i nie wypełnił dyspozycji art. 54 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie ulega wątpliwości, że instytucja wniosku o wymierzenie grzywny zawarta w art. 55 ww. ustawy służy przede wszystkim zdyscyplinowaniu organu do przekazania dokumentów niezbędnych do rozpatrzenia skargi przez sąd, a zatem szczególnej gwarancji konstytucyjnej, jaką jest prawo każdego do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd (art. 45 Konstytucji). Określony ustawowo obowiązek organu do przekazania skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy jest dodatkowo zaostrzony w odniesieniu do spraw z zakresu dostępu do informacji publicznej co znajduje wyraz w skróconym do 15 dni terminie wypełnienia obowiązku przez organ, uzasadnionym charakterem przedmiotowych spraw.

W sprawie bezspornym jest, że organ nie wykonał obowiązku ustawowego pozostając w zwłoce przez okres blisko 6 miesięcy, co wypełnia przesłanki zawarte w art. 55 cyt. ustawy i uzasadnia wymierzenie grzywny na wniosek skarżącego.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 w zw. z art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej i art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O kosztach Sąd orzekł, na podstawie art. 200 tej ustawy.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.