Uzasadnienie
W dniu 13 września 2023 r. (data złożenia za pośrednictwem platformy ePUAP) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek J. J. (zwany dalej: skarżący), o wymierzenie Wójtowi Gminy [...] (zwany dalej: Wójt, organ) grzywny za nieprzekazanie do Sądu w ustawowym terminie jego skargi z dnia 10 maja 2023 r. (dotyczącej niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2022 r. sygn. akt II SAB/Wa 592/22).
Wpis sądowy od wniosku w kwocie 100 zł został uiszczony w dniu 28 września 2023 r. (k. 31 i 33 akt sądowych).
W odpowiedzi na wniosek organ podał, że rozpatrzył ponownie wniosek o informację publiczną z dnia [...] czerwca 2022 r. oraz udzielił odpowiedzi drogą e-meilową w dniu 28 kwietnia 2023 r. Wyjaśnił przy tym, że na nieregularną dezorganizację pracy organu wpływa choroba pracownika merytorycznego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 54 § 1 i 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od daty jej otrzymania.
W razie niezastosowania się przez organ administracji publicznej do wskazanego obowiązku, sąd na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
Zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" oznacza, że wyłączną przesłanką materialnoprawną takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 p.p.s.a., czyli nieprzekazanie przez organ skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz przekroczenie ustawowego terminu przekazania sądowi tych wszystkich dokumentów, a termin ten liczony jest od dnia doręczenia skargi organowi. Datą wszczęcia postępowania sądowo-administracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Wprawdzie skargi nie ma jeszcze w tym momencie w sądzie, ale z tym faktem należy wiązać określone skutki prawne. Wniesienie skargi nakłada na organ administracyjny obowiązek udzielenia odpowiedzi oraz przesłania do sądu akt sprawy, a ponadto uprawnia organ do dokonania autokontroli zaskarżonego aktu lub czynności.
W związku z tym rozpoznając wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności jest zobowiązany ustalić, czy skarga została wniesiona za pośrednictwem organu, a jeśli tak - czy organ ten przekazał skargę do sądu administracyjnego.
Wskazać należy, iż zarówno z akt niniejszej sprawy dotyczącej wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie skargi, jak również z akt sprawy sądowej o sygn. II SA/Wa 2270/23, pod którą zarejestrowana została skarga skarżącego na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2022 r. sygn. akt II SAB/Wa 592/22 wynika, że przedmiotowa skarga złożona została za pośrednictwem urzędu pocztowego w dniu 10 maja 2023 r., zaś do organu wpłynęła w dniu 11 maja 2023 r. (prezentata na skardze). Tym samym 30-dniowy termin na jej przekazanie do Sądu (wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy), z uwagi na regulację art. 83 § 2 p.p.s.a. (upływ terminu w sobotę), upływał w dniu 12 czerwca 2023 r. Bezsporną jest także okoliczność, iż obowiązek w zakresie przekazania ww. skargi do Sądu organ wykonał w dniu 27 listopada 2023 r., a więc z uchybieniem powyższego terminu.
Wymaga podkreślenia, że grzywna wymierzana organowi, o jakiej mowa w przepisie art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Ponadto wymierzenie grzywny pełni funkcję prewencyjną i ma służyć zapobieganiu naruszania przez organ administracji przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a. w przyszłości. W zakresie wymiaru grzywny, którą można orzec za niewypełnienie przez organ administracji publicznej obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. unormowanie art. 55 § 2 p.p.s.a. odsyła do przepisu art. 154 § 6 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2022 r. wyniosło 5.540,25 zł (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 lutego 2023 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2022 r. (...), M.P. z 2023 r. poz. 218).
Rozstrzygając o wymiarze grzywny ze względu na użycie przez ustawodawcę w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowania "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", Sąd brał pod uwagę wszystkie okoliczności mniejszej sprawy, a mianowicie przyczynę niewypełnienia obowiązku, czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczności, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Biorąc pod uwagę okoliczność, iż złożona przez skarżącego skarga została przez organ przekazana do Sądu z ponad pięciomiesięcznym uchybieniem terminu, Sąd stoi na stanowisku, że orzeczona kwota grzywny 500 zł jest adekwatna do stwierdzonego uchybienia i jednocześnie zapobiegnie w przyszłości nie wywiązywaniu się organu z obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a.
Uwzględnienie wniosku o wymierzenie grzywny, uzasadniało zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu poniesionych kosztów postępowania (wpis w kwocie 100 zł) zgodnie z art. 200 p.p.s.a.
Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd na podstawie art. 55 § 1 oraz art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.