Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 20 kwietnia 2012 r. B. M. zwrócił się do Sądu o wymierzenie grzywny Szefowi Centralnego Biura Antykorupcyjnego w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej ppsa, za nieprzekazanie Sądowi w terminie, skargi na bezczynność Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący podniósł, iż niniejszej sprawie organ winien przekazać skargę wraz z aktami sprawi i odpowiedzią na skargę w trybie art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), tj. w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ wniósł o jego nieuwzględnienie wskazując, że w niniejszej sprawie, zdaniem organu, wniosek skarżącego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nie dotyczył informacji publicznej, a co za tym idzie w sprawie nie znajduje zastosowania art. 21 pkt 1 ustawy 2001 r. o dostępie do informacji publiczne. W ocenie organu, zastosowanie miał przepis art. 54 § 3 ppsa, który stanowi, że przekazanie skargi, akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 30 dni. Organ wskazał, iż w przedmiotowej sprawie skargę otrzymał w dniu 30 marca 2012 r., a przekazał ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 17 kwietnia 2012 r. – a zatem z zachowaniem trzydziestodniowego terminu.
Z ostrożności procesowej, gdyby Sąd nie podzielił powołanych wyżej argumentów, organ wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny, w uwagi na nieznaczne uchybienie (o 1 dzień) piętnastodniowego terminu, o którym mowa w art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Spóźnienie nie było wynikiem lekceważenia procedur, spowodowane było problemami związanymi z przygotowaniem (skompletowaniem akt sprawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 54 § 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ppsa). Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa. Grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 ppsa). Wskazania wymaga, że w sprawie niniejszej, w odniesieniu do terminu, w którym powinno nastąpić przekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zastosowanie znajduje przepis szczególny, tj. art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198).
Sąd nie podziela oceny organu, iż w niniejszej sprawie zastosowanie powinien mieć art. 54 § 1 ppsa. Skarżący złożył wniosek w trybie ustawy o informacji publicznej, a następnie wniósł skargę na bezczynność organu, polegającą na nierozpoznaniu tego wniosku. Ostateczna ocena, czy w sprawie mamy do czynienia z wnioskiem z zakresu informacji publicznej należy do Sądu i to w postępowaniu w sprawie ze skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Natomiast w postępowaniu dotyczącym wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi i akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę, skoro skarżący podnosi, iż wniósł skargę na bezczynność w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, to zdaniem Sądu, organ winien przekazać tę skargę wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni, bez przesądzania czy w jego ocenie skarga dotyczy, czy nie dotyczy informacji publicznej.
W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny a także z akt sprawy II SAB/Wa 161/12, skarga na bezczynność Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego w przedmiocie rozpoznania wniosku B. M. z dnia [...] sierpnia 2012 r. wpłynęła do organu w dniu 30 marca 2012 r. W związku z tym, że ostatni dzień piętnastodniowego terminu przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę upływał w dniu 14 kwietnia 2012 r. w sobotę, za ostatni dzień terminu należało uznać poniedziałek 16 kwietnia 2012 r. (art. 83 § 2 ppsa). Natomiast organ wykonał ten obowiązek w dniu 17 kwietnia 2012 r. a zatem przekroczył omawiany termin o 1 dzień.
Należy mieć na względzie, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii wymierzenia grzywny sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (tak: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przesądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2005, s. 259).
W rozpatrywanej sprawie, skoro organ wypełnił ten obowiązek, a spóźnienie w przekazaniu skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę nie było znaczne Sąd uznał, że wymierzenie organowi grzywny w warunkach przedmiotowej sprawy nie jest uzasadnione. Na marginesie należy zaznaczyć, że sprawa II SAB/Wa 161/12 została rozstrzygnięta wyrokiem z dnia 10 lipca 2012r., który stał się prawomocny w dniu 10 sierpnia 2012 r.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.