Uzasadnienie
L. D. w dniu 3 czerwca 2013 r. złożył na biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniosek o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 9 maja 2012 r. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 16 kwietnia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej.
L. D. wskazał, że organ nie rozpatrzył wniosku dotyczącego udzielenia informacji publicznej, nie przekazał Sądowi skargi na bezczynność, ani nie odpowiedział na pismo Sądu wzywające do zwrotu skargi, udzielenia odpowiedzi na skargę i przesłania akt administracyjnych.
Zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2013 r. Przewodnicząca Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała organ do udzielenia, w terminie 7 dni, odpowiedzi na wniosek L. D. z dnia 3 czerwca 2013 r. o wymierzenie grzywny.
Wezwanie zostało doręczone Komendantowi Głównemu Policji w dniu 10 czerwca 2013 r. Termin na udzielenie odpowiedzi upłynął w dniu 17 czerwca 2013r.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej ppsa, organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, zobowiązany jest do jej przekazania sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Art. 55 § 1 ppsa stanowi z kolei, że w razie nie zastosowania się do powyższego obowiązku, Sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Przy czym, w przypadku skarg dotyczących udostępnienia informacji publicznej wspomniany termin, stosownie do art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), wynosi 15 dni.
Z akt II KO 198/12 wynika, że L. D. w dniu 9 maja 2012 r. złożył bezpośrednio w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2012 r. ww. skarga została przekazana Komendantowi Głównemu Policji wraz z pouczeniem o treści art. 54 § 1 i 2 ppsa oraz art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Pismo będące wykonaniem zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II zostało doręczone organowi w dniu 16 maja 2012 r. Od dnia 17 maja 2012 r. rozpoczął bieg piętnastodniowy termin na przekazanie skargi, którego koniec przypadł na dzień 1 czerwca 2012 r.
Organ przesłał do Sądu akta sprawy z odpowiedzią na skargę w dniu 26 lipca 2013 r., tym samym pozostawał w zwłoce prawie czternaście miesięcy.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 ppsa ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa. Przyczyny nieprzekazania skargi sądowi, pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, mogą mieć wpływ jedynie na jej wysokość (postanowienie Naczelnego Sądu Ndministracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2013 r. sygn. akt I OZ 429/12, LEX nr 1282217, postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 11 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 328/12, LEX nr 1164456).
Sąd uznał wniosek L. D. za uzasadniony i wymierzył grzywnę w wysokości 1.400 zł. Sąd orzekając o wysokości grzywny wziął pod uwagę charakter sprawy (dostęp do informacji publicznej) oraz związany z nim skrócony termin do wykonania ciążącego na organie obowiązku.
Na wysokość grzywny miała wpływ czternastomiesięczna zwłoka organu w przekazaniu skargi oraz nieudzielenie odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny.
Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu. O zwrocie kosztów postępowania Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200, art. 205 § 1, art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.