Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 czerwca 2014 r. L. D. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Szefowi Biura Ochrony Rządu grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej: ppsa, za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 27 lutego 2014 r. na bezczynność Szefa Biura Ochrony Rządu w przedmiocie rozpoznania wniosku o dostęp do informacji publicznej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie oraz wyjaśnił, że z treści pisma z dnia 27 lutego 2014 r. nie wynikało czy skargę należy potraktować jako skargę złożoną w trybie przepisów ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego czy też ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym organ pismem z dnia 3 marca 2014 r. wystąpił do L. D. o wskazanie przedmiotu złożonej skargi oraz poinformował, iż odpowiedz na wniosek o dostęp do informacji publicznej została przesłana na jego adres korespondencyjny. Jednak wskazane pismo organu nie zostało przez L. D. odebrane. Organ zaznaczył, że dołożył należytej staranności aby nadać sprawie właściwy bieg. Nadmienił, również że po otrzymaniu odpisu wniosku o wymierzenie grzywny podjął niezwłocznie działania w celu usunięcia uchybienia prawu – przekazał skargę, odpowiedz na skargę oraz akta sprawy
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej ppsa, organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, zobowiązany jest do jej przekazania sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Art. 55 § 1 ppsa stanowi z kolei, że w razie nie zastosowania się do powyższego obowiązku, Sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Przy czym, w przypadku skarg dotyczących udostępnienia informacji publicznej wspomniany termin, stosownie do art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), wynosi 15 dni.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że L. D. w dniu 27 lutego 2014 r. złożył bezpośrednio do organu skargę na bezczynność Szefa Biura Ochrony Rządu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia 27 stycznia 2014 r.
Organ przesłał do Sądu przedmiotową skargę z dnia 27 lutego 2014 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w dniu 7 lipca 2014 r., tym samym pozostawał w zwłoce ponad cztery miesiące.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 ppsa ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa. Przyczyny nieprzekazania skargi sądowi, pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, mogą mieć wpływ jedynie na jej wysokość (postanowienie Naczelnego Sądu Ndministracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2013 r. sygn. akt I OZ 429/12, LEX nr 1282217, postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 11 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 328/12, LEX nr 1164456).
Ponadto w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (ONSA/WSA 2010/1/2) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 powołanej ustawy pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy.
Wyjaśnić należy, że przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Na realizację tego obowiązku nie może wpływać przekonanie organu, że skarga jest bezzasadna. Jest to bowiem przedmiotem oceny sądu, do którego skarga jest kierowana.
Sąd uznał wniosek L. D. za uzasadniony i wymierzył grzywnę w wysokości 1000 zł. Sąd orzekając o wysokości grzywny wziął pod uwagę charakter sprawy (dostęp do informacji publicznej) i związany z nim skrócony termin do wykonania ciążącego na organie obowiązku, a także fakt wystosowania do strony pisma z dnia 3 marca 2014 r. dotyczącego sprecyzowania skargi.
Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu. O zwrocie kosztów postępowania Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200, art. 205 § 1, art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.