Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 12 października 2007 r. Z. L. wystąpił o wymierzenie grzywny Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej za nieprzekazanie skargi z dnia 26 lutego 2007 r. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie wniosku z dnia 22 stycznia 2007 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia z dnia [...] września 2004 r. nr [...].
W wykonaniu zarządzenia z dnia 16 października 2007 r. sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przesłał Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej odpis wniosku celem udzielenia odpowiedzi w terminie 14 dni. Pismo to zostało doręczone do siedziby organu w dniu 22 października 2007 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy).
W terminie przez Sąd oznaczonym organ nie ustosunkował się do wniosku skarżącego, nie wypełnił również obowiązku wskazanego w treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Natomiast zgodnie z art. 55 § 1 cytowanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 powołanej ustawy (czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów). Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Wyjaśnić należy, że z treści art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że wyłączną materialnoprawną przesłanką wydania orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 w terminie przewidzianym w tym przepisie. Z drugiej jednak strony ustawodawca nie nakłada na sąd obowiązku nałożenia na organ grzywny w przypadku realizacji dyspozycji art. 55 § 1 cytowanej ustawy, a jedynie dopuszcza taką możliwość. W związku z tym Sąd, przed wydaniem orzeczenia, bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy np. powody niedotrzymania terminu określonego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też czas jaki upłynął pomiędzy otrzymaniem skargi przez organ a przekazaniem jej wraz z aktami i odpowiedzią na skargę do sądu.
Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco - restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenie wystarcza więc niewykonanie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W niniejszej sprawie, do czasu rozpoznania wniosku o wymierzenie grzywny, organ nie przekazał skargi Z. L. z dnia 26 lutego 2007 r., odpowiedzi na skargę i akt sprawy, nie ustosunkował się również do wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny, a tym samym nie wyjaśnił przyczyn braku wypełnienia obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 cytowanej ustawy.
Ustalone tym samym w sprawie okoliczności odpowiadają dyspozycji przepisu art. 55 ustawy i z tej przyczyny Sąd uznał wniosek Z. L. za uzasadniony. Wymierzając zaś grzywnę w wysokości 9.908,92 zł, tj. w wysokości czterokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 13 lutego 2007 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2006 r., M.P. Nr 12, poz. 125), Sąd wziął pod uwagę, iż organ nie wykonał przewidzianego w ustawie obowiązku oraz nie ustosunkował się do wniosku.
W tym stanie rzeczy, Sąd uznał wniosek za uzasadniony i na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 oraz art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.