Uzasadnienie
W dniu 1 sierpnia 2005 r. J. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Prezesowi Rady Ministrów grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w sprawie ze skargi J. N. z dnia 5 czerwca 2005 r. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów, sygn. akt II SAB/Wa 140/05.
Następnie, w piśmie z dnia 4 sierpnia 2005 r. J. N. cofnął wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi, o której mowa wyżej, akt sprawy i odpowiedzi na skargę (sygn. akt II SAB/Wa 140/05). W piśmie tym skarżący wskazał, iż złożenie w Sądzie wniosku o wymierzenie organowi grzywny nastąpiło w związku z brakiem informacji, co do faktu udzielenia przez Prezesa Rady Ministrów odpowiedzi na skargę i przekazania do Sądu skargi wraz z aktami sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pod sygn. akt II SAB/Wa 140/05 prowadził postępowanie w sprawie ze wskazanej wyżej skargi J. N. Skarga, akta sprawy i odpowiedź na skargę w tej sprawie zostały przekazane Sądowi w dniu 21 lipca 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ wskazanego wyżej obowiązku. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze (art. 64 § 3 powołanej ustawy).
W sytuacji, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje – zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – postanowienie o umorzeniu postępowania. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 powołanej ustawy).
W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie skarżący skutecznie cofnął skargę. Cofnięcie skargi przez J. N. nie zmierza bowiem do obejścia prawa, jak również nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak sentencji.