Uzasadnienie
L. R., po otrzymaniu decyzji Komendanta Głównego Policji, utrzymującej w mocy decyzję Komendanta [...] Policji w przedmiocie opróżnienia zajmowanej wraz z rodziną kwatery stałej, wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika - adwokata lub radcy prawnego.
Powyższy wniosek uzupełnił pismami z dnia 27 stycznia 2017 r. oraz z dnia 8 lutego 2017 r., do których dołączył kserokopie dokumentów, dotyczących sytuacji finansowej swojej i żony, w tym egzekucji komorniczych.
We wniosku podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną, a na łączny dochód składa się jego emerytura w wysokości 2.500 zł oraz renta żony w kwocie 560 zł. Podniósł, że z otrzymywanych świadczeń są dokonywane potrącenia komornicze, w jego przypadku 800 zł, a w przypadku żony - 160 zł. Nadto wskazał, że posiada zadłużenie w banku [...] w wysokości 150.000 zł, w banku [...] - 35.000 zł, w [...] - 20.000 zł, co związane jest z wieloletnią chorobą żony i problemami z jej zatrudnieniem. Wyjaśnił, że konto bankowe, które posiada jest zablokowane, a konto żony zostało zlikwidowane.
Oświadczył, że nie posiada majątku ani oszczędności, jedynie lokal mieszkalny o powierzchni 71 m2.
Wyjaśnił, że do stałych kosztów utrzymania należą: czynsz za lokal - 920 zł, opłaty za energię elektryczną - 300 zł oraz wodę - 330 zł, koszty leczenia - 250 zł.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Skarżący przedmiotowy wniosek złożył w sprawie dotyczącej opróżnienia lokalu służbowego - kwatery tymczasowej, jako emerytowany funkcjonariusz Policji.
Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli (...) rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżący w tej sprawie jest zwolniony z ustawy z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć.
Natomiast zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i § 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika - adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku oraz załączonych kserokopii dokumentów finansowych, skarżący wraz z żoną znajduje się w trudnej sytuacji życiowej i finansowej, w związku z nakazem opróżnienia zajmowanej kwatery tymczasowej, wieloletnią chorobą żony oraz zadłużeniem. Małżonkowie utrzymują się ze świadczeń emerytalno-rentowych w łącznej wysokości 2.166,99 zł miesięcznie (po potrąceniach komorniczych). Żona wnioskodawcy jest osobą schorowaną - na konieczne leki i leczenie miesięcznie wydaje około 250 zł. Stałe koszty utrzymania, wynoszą średnio około 1.500 zł miesięcznie.
W konsekwencji należy uznać, że wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262, art. 249a w związku z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.