Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 stycznia 2019 r. S.P złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie na podstawie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - dalej jako P.p.s.a., Kołu Łowieckiemu "[...]" grzywny w wysokości trzykrotnego średniego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, z uwagi na niezastosowanie się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a.
Wymieniony wskazał, że pismem z dnia 6 listopada 2017 r. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na bezczynność w rozpoznaniu wniosku o udzielenie informacji publicznej. Do tej pory organ nie przekazał Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Koło Łowieckie "[...]" w odpowiedzi na wniosek podniosło, iż jest on bezzasadny, gdyż organ nigdy nie otrzymał wniosku o udzielenie informacji publicznej, zaś skarga na bezczynność w udzieleniu informacji publicznej nie dotyczy Koła Łowieckiego "[...]" w [...], a Zarządu Okręgowego w [...], dlatego też Koło Łowieckie [...] nie przekazało skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny.
Zgodnie z art. 54 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. (art. 55 § 1 P.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie, jak wynika z systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej, skarga S.P została odebrana przez organ w dniu 18 grudnia 2017 r. Organ obowiązany był do nadesłania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy do dnia 17 stycznia 2018 r. Organ nie przekazał do Sądu skargi ani odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy.
W piśmie procesowym z dnia 6 lutego 2018 r. organ wyjaśnił, iż skarga na bezczynność nie dotyczyła Koła Łowieckiego [...] w [...], a Zarządu Okręgowego w [...] i dlatego nie została przekazana do Sądu.
W niniejszej sprawie niewątpliwym jest, że organ otrzymał skargę S.P. na bezczynność w rozpoznaniu wniosku z dnia 6 listopada 2017 r. o udzielenie informacji publicznej, której następnie nie przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Okoliczność, iż w treści skargi skarżący wniósł o zobowiązanie Zarządu Okręgowego w [...] do udzielenia informacji publicznej pozostaje bez znaczenia. Zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a. organ obowiązany jest przekazać otrzymaną skargę do Sądu, który umocowany jest do jej kontroli pod względem formalnym i wezwania do usunięcia braków formalnych. Stanowisko organu, iż z uwagi na treść skargi nie był zobowiązany do jej przekazania do Sądu nie znajduje oparcia w przepisach prawa.
Wyłączną materialnoprawną przesłanką do wymierzenia organowi grzywny, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., jest niewypełnienie przez organ obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a.
Ustalając wysokość grzywny, Sąd wziął pod uwagę znaczny okres zwłoki w przekazaniu akt postępowania. Sąd uznał, że zaniechanie organu nie zmierzało do wyłączenia realizacji prawa skarżącego do sądu, ale wynikało z nieprawidłowej interpretacji przepisów prawa. Przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2019 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2018 r. (M.P. z 2019 r., poz. 154) wyniosło 4.585,03 zł (art. 154 § 6 P.p.s.a.). Z przyczyn wskazanych wyżej, w ocenie Sądu, wymierzenie grzywny w wysokości 200 złotych pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 210 § 2 P.p.s.a.