Uzasadnienie
L. D. w dniu 6 czerwca 2013 r. złożył na biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniosek o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 26 lutego 2013 r. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 17 grudnia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Wskazał, że organ nie wykonał ciążącego na nim obowiązku wynikającego z ustawy o dostępie do informacji publicznej. Do wniosku dołączona została kserokopia skargi z dnia 26 lutego 2013 r. oraz wniosek o udzielenie informacji publicznej z dnia 17 grudnia 2012 r.
Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2013 r. Przewodnicząca Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała organ do udzielenia, w terminie 7 dni, odpowiedzi na wniosek L. D. z dnia 6 czerwca 2013 r. o wymierzenie grzywny.
Wezwanie zostało doręczone Komendantowi Głównemu Policji w dniu 17 czerwca 2013 r. Termin na udzielenie odpowiedzi upłynął w dniu 24 czerwca 2013r.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia organ nie udzielił odpowiedzi na ww. wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej ppsa, organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, zobowiązany jest do jej przekazania sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Art. 55 § 1 ppsa stanowi z kolei, że w razie nie zastosowania się do tego obowiązku, Sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny. W przypadku skarg dotyczących udostępnienia informacji publicznej termin ten, stosownie do art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), wynosi 15 dni.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że L. D. w dniu 28 lutego 2013 r. złożył bezpośrednio w Komendzie Głównej Policji skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia 17 grudnia 2012 r.
Od dnia 1 marca 2013 r. rozpoczął się bieg piętnastodniowego terminu na przekazanie skargi, którego koniec przypadał na dzień 15 marca 2013 r.
Organ nie przekazał do Sądu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, do dnia wydania niniejszego postanowienia. Pozostawał w zwłoce pięć miesięcy.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 ppsa ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa. Przyczyny które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28.06.2013 r. sygn. akt I OZ 429/12, LEX nr 1282217, postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 11.05.2012 r., sygn. akt I OZ 328/12, LEX nr 1164456).
Stosownie do art. w art. 54 § 2 ppsa Komendant Główny Policji miał obowiązek przekazać skargę wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy, przy czym zobligowany był on do zachowania terminu o jakim mowa w art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Poza sporem pozostaje fakt, iż w ustawowym terminie organ nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku.
Sąd uznał wniosek L. D. za uzasadniony i wymierzył grzywnę w wysokości 500 zł. Sąd orzekając o wysokości grzywny wziął pod uwagę charakter sprawy oraz związany z nim skrócony termin do wykonania ciążącego na organie obowiązku przekazania skargi.
Wpływ na wysokość grzywny miała całkowita bierność organu w przekazaniu skargi oraz nieudzielenie odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny.
Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu. O zwrocie kosztów postępowania Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200, art. 205 § 1, art. 64 § 3 powołanej wyżej ustawy.