Uzasadnienie
Z. B. w dniu 10 sierpnia 2005 r. wniósł za pośrednictwem urzędu pocztowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Naczelnego Sądu Administracyjnego grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) za nieprzekazanie skargi na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego NSA wraz z aktami sprawy w przedmiocie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego.
Zgodnie z art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ wskazanego wyżej obowiązku.
Stosownie do treści art. 31 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) Rzecznik Dyscyplinarny NSA nie jest organem Sądu, ani tym bardziej organem administracji publicznej. Tym samym nie ma do niego zastosowania art. 3 § 2 pkt 4 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w konsekwencji nie może mieć zastosowanie art. 55 § 1 cyt. ustawy.
W związku z powyższym wniosek Z. B. o wymierzenie grzywny Rzecznikowi Dyscyplinarnemu NSA jest niedopuszczalny.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.