Uzasadnienie
H. B. w dniu 19 listopada 2007 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych za nieprzekazanie do sądu jego skargi z dnia 6 sierpnia 2007 r.
W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 23 listopada 2007 r., pismem z dnia 27 listopada 2007 r., skarżący został wezwany – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku - do usunięcia braków formalnych wniosku z dnia 19 listopada 2007 r.
H. B. pismem z dnia 3 grudnia 2007 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 6 grudnia 2007 r., wykonał ww. wezwanie.
W dniu 13 grudnia 2007 r., wobec braku możliwości stwierdzenia, czy przedmiotowe wezwanie zostało wykonane w terminie, z uwagi na nieczytelny stempel na kopercie, sędzia sprawozdawca zarządził wezwanie skarżącego do nadesłania w terminie 7 dni dowodu nadania przedmiotowej przesyłki. Skarżący wykonał wezwanie Sądu w terminie, żądając jednocześnie wyjaśnienia, dlaczego Sąd zwrócił się w tej sprawie do niego, a nie do Poczty Polskiej.
Pismem z dnia 15 stycznia 2008 r., w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 14 stycznia 2008 r., wyjaśniono, że zwrócono się w tej sprawie do skarżącego, gdyż postępowanie reklamacyjne przesyłek pocztowych trwa bardzo długo i powoduje wydłużenie postępowania sądowoadministracyjnego.
H. B., pismem z dnia 13 lutego 2008 r., wniósł zażalenie na zarządzenie sędziego sprawozdawcy z dnia 13 grudnia 2007 r., sygn. akt II SO/Wa 51/07, wskazując, że został zmuszony "do czynienia tego, czego prawo mu nie nakazuje", w związku z tym domaga się zwrotu pieniędzy, które wyłożył na wyjaśnienie sprawy oraz wypłaty odszkodowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w powołanym przepisie. Jednocześnie, z treści art. 198 powołanej ustawy wynika, że przepisy dotyczące zażalenia na postanowienie sądu administracyjnego stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, ale wyłącznie w sytuacji, gdy ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.
Należy stwierdzić, że w cytowanej ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - nie ma przepisu, który zezwalałby na zaskarżenie w drodze zażalenia zarządzenia sędziego sprawozdawcy w przedmiocie wezwania skarżącego do przedstawienia dowodu nadania przesyłki skierowanej do sądu. Zarządzenie takie jest czynnością wewnętrzną, wynikającą z obowiązku dążenia przez sąd administracyjny do szybkiego rozpoznania sprawy, który został określony w art. 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym celu, zgodnie z § 36 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 18 września 2003 r. – Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 169 poz. 1646), sędzia sprawozdawca m.in. wydaje zarządzenia konieczne do sprawnego rozpoznania sprawy i sprawdza, czy są one terminowo i należycie wykonywane. Zarządzenia takie są niezaskarżalne, gdyż ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie daje stronom takiej możliwości.
Oznacza to, że wniesienie zażalenia na ww. zarządzenie z dnia 13 grudnia 2007 r., sygn. akt II SO/Wa 51/07 jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.