Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 sierpnia 2012 r. K. J. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Komendantowi Głównemu Policji grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 22 kwietnia 2012 r. na przewlekłość postępowania w sprawie dofinansowania kosztów wypoczynku (zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Wa 320/12) wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
W odpowiedzi na wniosek Komendant Główny Policji poinformował Sąd, że pismem z dnia 15 maja 2012 r. udzielił odpowiedzi na skargę z dnia 24 kwietnia 2012 r. (data wpływu skargi do organu), którą ponownie, pismem z dnia 24 sierpnia 2012 r., przesłał wraz z aktami sprawy do WSA w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2).
Stosownie do treści art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Jak wynika z akt sprawy II SAB/Wa 320/12, pismem z dnia 22 kwietnia 2012 r. K. J. wniósł za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji skargę na przewlekłość tego organu w sprawie dofinansowania kosztów wypoczynku, która wpłynęła do Komendanta Głównego Policji w dniu 24 kwietnia 2012 r. (data prezentaty Biura KGP).
Komendant Główny Policji w dniu 24 maja 2012 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej odpowiedź na skargę), pismem z dnia 18 maja 2012 r. udzielił odpowiedzi na ww. skargę, którą przesłał do WSA w Warszawie.
Przedmiotowa odpowiedź na skargę, w oczekiwaniu na nadesłanie do dnia 30 czerwca 2012 r. skargi oraz akt administracyjnych, została zarejestrowana pod numerem II KO/Wa 237/12.
Następnie, z uwagi na brak nadesłania do Sądu oryginału skargi, na którą organ pismem z dnia 18 maja 2012 r. udzielił odpowiedzi, Sąd pismem z dnia 20 lipca 2012 r. sygn. akt II KO/Wa 237/12 zwrócił Komendantowi Głównemu Policji oryginał pisma z dnia 18 maja 2012 r. wraz z jego odpisem.
Po otrzymaniu w dniu 26 lipca 2012 r. ww. pisma Sądu, Komendant Główny Policji w dniu 31 lipca 2012 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej odpowiedź na skargę) przesłał do Sądu ww. odpowiedź na skargę z dnia 18 maja 2012 r. wraz z oryginałem skargi K. J. z dnia 22 kwietnia 2012 r. i aktami administracyjnymi.
Przedmiotowa skarga wpłynęła do Sądu w dniu 02 sierpnia 2012 r. (02 sierpnia 2012 r. - data prezentaty Biura Podawczego WSA w Warszawie) i została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 320/12.
Z zestawienia daty otrzymania przez organ skargi – 24 kwietnia 2012 r., z datą przekazania oryginału skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę Sądowi – 31 lipca 2012 r., jak również z datą przekazania Sądowi jedynie odpowiedzi na skargę - 24 maja 2012 r., wynika, że termin 30-dniowy, o którym mowa w art. art. 54 § 2 ppsa, upłynął z dniem 24 maja 2012 r.
W ocenie Sądu opóźnienie w przekazaniu skargi i akt sprawy uzasadnia wymierzenie organowi grzywny w przedmiotowej sprawie.
Wskazać należy, iż wykonanie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa wymaga przekazania sądowi skargi wraz z aktami i z odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni. Niezastosowanie się do obowiązków określonych we wskazanym przepisie wystąpi zarówno w przypadku niepodjęcia przez organ administracji w terminie czynności wymienionych w tym przepisie, jak i w wypadku ograniczenia się przez ten organ do wykonania jedynie niektórych z tych czynności, np. przekazania sądowi odpowiedzi na skargę, lecz bez skargi i akt sprawy, jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. (Patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński i inni, Wydanie II, Zakamycze 2006, s. 145.)
Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ ustawowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, bez względu na przyczyny oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę.
Bezspornym jest, że organ przekazał skargę z aktami sprawy z uchybieniem terminu, zaś odpowiedź na skargę w terminie, a skarżący złożył stosowny wniosek. Powyższe oznacza, że wystąpiły przesłanki do orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny.
Podnieść należy, iż okoliczności, które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi oraz okres tego uchybienia pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny. Mogą one mieć jedynie wpływ na wysokość grzywny, gdyż sądowi orzekającemu w przedmiocie wymierzenia grzywny ustawodawca pozostawił swobodny zakres ustalenia jej wysokości, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ppsa). Powyższy przepis pozwala bowiem na wymierzenie grzywny w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ obowiązku przesłania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, z uwzględnieniem okresu, w jakim organ pozostawał w zwłoce oraz okoliczności faktycznych, które legły u podstaw uchybienia przez organ temu obowiązkowi (patrz: postanowienie NSA z dnia 09 maja 2012 r. sygn. akt I OZ 314/12, Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach).
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że wniosek K. J. jest uzasadniony i wymierzył grzywnę w wysokości 100 złotych.
Sąd wymierzając grzywnę wziął pod uwagę zarówno okoliczności sprawy – fakt przekazania odpowiedzi na skargę w terminie, jak i okres zwłoki organu w przekazaniu skargi i akt sprawy oraz to, że organ ostatecznie wykonał przewidziany w ustawie obowiązek.
Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.