Uzasadnienie
Wnioskiem z 22 sierpnia 2013 r. S. z siedzibą w W., reprezentowane przez radcę prawnego P. P., zwróciło się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Komendantowi Głównemu Policji grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej ppsa, za nieprzekazanie Sądowi w terminie, skargi na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Ponadto wniosło o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych. Do wniosku załączono m.in. zwrotne potwierdzenie odbioru przez Komendanta Głównego Policji w dniu 14 czerwca 2013 r. przesyłki zawierającej skargę.
W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ wniósł o umorzenie postępowania. Uzasadniając swoje stanowisko potwierdził fakt wniesienia przedmiotowej skargi oraz wskazał, że została ona uwzględniona w trybie autokontroli.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 54 § 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ppsa). Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa. Grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 ppsa). Wskazania wymaga, że w sprawie niniejszej, w odniesieniu do terminu, w którym powinno nastąpić przekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zastosowanie znajduje przepis szczególny, tj. art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198).
Przedmiotem skargi była bowiem bezczynność w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zgodnie z powołanym przepisem przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
Z akt sprawy wynika, że przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu 14 czerwca 2013 r. Do dnia rozpoznania niniejszej sprawy Komendant Główny Policji nie przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy.
Organ nie kwestionuje faktu wniesienia skargi jak również tego, że nie wykonał obowiązku określonego w art. 54 § 2 ppsa. Z wyrażonego w odpowiedzi na wniosek stanowiska procesowego organu wynika, że mylnie utożsamia załatwienie wniosku o dostęp do informacji z obowiązkiem przekazania Sądowi skargi na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia tego wniosku. Okoliczność uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 ppsa, nie zwalniała bowiem Komendanta Głównego Policji z obowiązku przesłania skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Dokonanie tej czynności w terminie określonym w przepisach ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, czy też jak w tym przypadku, w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, jest bowiem bezwzględnym obowiązkiem organu niezależnym od czynności podjętych przez organ po wniesieniu skargi (tak też Naczelny Sąd Administracyjnych m.in. w postanowieniach z 8 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 808/11 i 4 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 836/10 - orzeczenia dostępne w internetowej bazie orzeczeń NSA http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Treść odpowiedzi organu na wniosek o wymierzenie grzywny wskazuje, że organ bezpodstawnie, wbrew treści art. 54 § 2 ppsa (art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej), odstąpił od przekazania Sądowi skargi Stowarzyszenia S. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie ma zatem przede wszystkim charakter represyjny, co jest zgodne także z ratio legis uregulowań ustawy o dostępie do informacji publicznej, w której tak ustalono terminy postępowania w sprawach prawa dostępu do informacji publicznej oraz jego ochrony sądowej, aby jej udzielenie, odmowa, czy też kontrola sądowa następowała stosunkowo szybko, a tym samym, aby utrzymany był jej prawno – podmiotowy, gwarancyjny charakter.
Stąd też w sytuacji, gdy skarga oraz odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy, nie trafiły do Sądu, odstąpienie od wymierzenia grzywny przeczyłoby przypisanej tej instytucji funkcji. Tym bardziej, że w udzielonej odpowiedzi organ przedstawił argumenty, którymi mógłby się posłużyć przed Sądem tylko i wyłącznie w trakcie rozpoznania skargi na bezczynność organu, czyli w postępowaniu, które wskutek zaniechania organu nie zostało przeprowadzone. Z tego względu, zajęte w niniejszej sprawie przez organ stanowisko procesowe nie może usprawiedliwiać niewykonania nałożonego ustawą obowiązku.
Ustalone tym samym w sprawie okoliczności odpowiadają dyspozycji przepisu art. 55 ustawy i z tej przyczyny Sąd uznał wniosek Stowarzyszenia S. za uzasadniony. Wymierzając grzywnę w wysokości 600 zł Sąd wziął pod uwagę wskazane powyżej okoliczności oraz okres przekroczenia ustawowego terminu. Przy czym, wymierzenie grzywny nie zwalnia organu z obowiązku wymienionego w art. 54 § 2 ppsa w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 2, oraz art. 210 § 2 w zw. z art. 64 § 3 wyżej wymienionej ustawy.