Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 11 marca 2013 r., sygn. akt II SO/Wa 76/12

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Marcinkowska
Rozpoznanie
w dniu 11 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. Z. o wymierzenie grzywny Szefowi Sztabu Generalnego Wojska Polskiego za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami
Sprawa
sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia - oddalić wniosek -

Uzasadnienie

W dniu 28 listopada 2012 r. R. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Szefowi Sztabu Generalnego Wojska Polskiego za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnili, że w dniu 18 października 2012 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę za pośrednictwem Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. Wyjaśnił, że dotychczas nie otrzymał odpowiedzi na tą skarg, oraz że w dniu 23 października 2012 r. osobiście sprawdzał w siedzibie Sądu, czy organ dopełnił obowiązku przekazania skargi. W ewidencji Sądu brak było wzmianki dotyczącej wpłynięcia skargi, stąd też wniosek jest uzasadniony.

W odpowiedzi na wniosek pełnomocnik organu opisał swoje liczne obowiązku, jakimi jest obciążony w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego. Wskazał, że skarga R. Z. wpłynęła do organu w dniu 18 października 2012 r. Termin do jej przekazania upłynął w dniu 19 listopada 2012 r. Skarga została przekazana do Sądu w dniu 21 listopada 2012 r. W ocenie pełnomocnika organu uchybienie terminu do przekazania skargi było nieznaczne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy).

Art. 55 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi zaś, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 powołanej ustawy ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381).

W ocenie Sądu wniosek R. Z. o wymierzenie grzywny Szefowi Sztabu Generalnego Wojska Polskiego za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nie zasługuje na uwzględnienie.

Sprawa ze skargi R. Z. na pismo Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie udzielenia czasu wolnego za udział w ćwiczeniach wojskowych zarejestrowana została w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturą akt II SA/Wa 2083/12. Z akt tej sprawy wynika, że skarga wpłynęła do organu w dniu 18 października 2012 r. Termin do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę upływał zatem w dniu 19 listopada 2012 r. Tymczasem organ przekazał do Sądu powyższą skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w dniu 21 listopada 2012 r. Opóźnienie wyniosło w tym przypadku 2 dni.

Fakt ten, w ocenie Sądu, nie stanowi jednak wystarczającej okoliczności do zastosowania środka, o którym mowa w art. 55 § 1 powołanej ustawy. Opóźnienie było bowiem nieznaczne i nie wpłynęło w sposób istotny na możliwość rozpoznania sprawy przez Sąd. Ponadto należy zwrócić uwagę, że organ przekazał Sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jeszcze przed złożeniem przez R. Z. wniosku o wymierzenie grzywny.

Stąd też należy stwierdzić, iż wniosek R. Z. nie zasługuje na uwzględnienie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 64 § 3 oraz 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.