Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] listopada 2011 r. W.S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Wójtowi Gminy K. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., za nieprzekazanie Sądowi w terminie, skargi na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2011r. o udostępnienie informacji publicznej.
Postępowanie w sprawie ze wskazanej wyżej skargi na bezczynność Wójta Gminy K., złożonej do Sądu za pośrednictwem organu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prowadzi pod sygn. akt II SAB/Wa 465/11. Skarga wpłynęła do organu w dniu 21 października 2011 r., zaś Wójt Gminy K. do Sądu przekazał ją wraz z odpowiedzią z dnia 12 grudnia 2011 r. i aktami sprawy w dniu 15 grudnia 2011 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej K.).
W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ wniósł o jego oddalenie, wskazując, że skarga z odpowiedzią i kompletem dokumentów przesłana została do Sądu w dniu 12 grudnia 2011 r. (l. dz. 456/2011). Organ podniósł, że w dniu [...] września 2011 r. skarżący złożył 23 wnioski. Wskazano, że strona wykorzystuje ustawę o dostępie do informacji publicznej jako instrument osobistej kontroli nad organami i powoduje trudności w funkcjonowaniu Urzędu. Wójt Gminy, powołując się na załączone do odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, oświadczenie, opinię, deklarację nr [...] r. Rady Gminy K. z dnia [...] maja 2011 r. w sprawie znieważania organów i funkcjonariuszy publicznych Gminy K., podkreślił, że od dnia [...] maja 2011 r. ilość wniosków, skarg i zażaleń wzrosła z 250 do ponad 620.
W ocenie organu, z działań i oświadczeń strony wynika, że wnioskodawcy nie chodzi o pozyskiwanie informacji publicznej, ale o wymuszenie na organach Gminy wydanie zaświadczeń i dokumentów służących jako dowody w sprawach własności nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 P.p.s.a.). Wskazania wymaga, że w sprawie niniejszej, w odniesieniu do terminu, w którym powinno nastąpić przekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zastosowanie znajduje przepis szczególny, tj. art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198).
Przedmiotem skargi była bowiem bezczynność w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zgodnie z powołanym przepisem przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
Wójt Gminy K. nie przekazał Sądowi w niniejszej sprawie, skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie określonym w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej a zatem ustawowy obowiązek nie został przez organ w terminie wykonany.
Ostatnim dniem na nadesłanie skargi, odpowiedzi i akt sprawy był dzień 7 listopada 2011 r. Skarga przekazana została przez organ do Sądu w dniu 15 grudnia 2011 r., a zatem z 38-dniowym uchybieniem ustawowego terminu.
W ocenie Sądu, podane przez organ przyczyny opóźnienia, tj. ilość wniosków składanych przez stronę w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, skarg, czy wniosków o wymierzenie grzywny, jak również zawarta w załączonym przez organ do odpowiedzi na wniosek oświadczeniu Rady Gminy K. z dnia [...] maja 2011 r. ocena licznych działań podejmowanych przez stronę, nie uzasadniają oddalenia wniosku o wymierzenie grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 P.p.s.a. nakazuje przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny. Na przyjęcie tylko dyscyplinującego charakteru grzywny wskazanej w art. 55 § 1 P.p.s.a. nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 P.p.s.a. Zawarte w art. 55 § 1 P.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a." w terminie przewidzianym w tym przepisie.
Jednakże "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (tak: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przesądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2005, s. 259).
Biorąc powyższe pod uwagę, w związku z nienadesłaniem w ustawowym terminie przez Wójta Gminy K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi z dnia 21 października 2011 r. wraz z aktami i odpowiedzią (sygn. akt II SAB/Wa 465/11), Sąd stwierdził, że zaszła podstawa do wymierzenia organowi grzywny. Wymierzając grzywnę w wysokości 200 zł Sąd wziął pod uwagę znaczną liczbę wniosków strony kierowanych do Wójta Gminy K. o udostępnienie informacji publicznej oraz okres przekroczenia ustawowego terminu (por. także postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2012 r., sygn. akt II SO/Wa 94/11 oraz II SO/Wa 88/11 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl - a także postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OZ 252/12 oraz I OZ 251/12 – obydwa niepublikowane).
Dodać należy, że jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2011 r. i w drugim półroczu 2011 r., M.P. poz.
- 94) wyniosła 2.974,69 zł (art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 P.p.s.a. i art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wymierzył grzywnę w wysokości 200 zł (dwieście złotych).
O wynagrodzeniu dla adwokata z urzędu, w pkt 2 sentencji, orzeczono na podstawie art. 250 tejże ustawy oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).