Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 listopada 2011 r. W. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Wójtowi Gminy K. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: ppsa, za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 21 października 2011 r. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej (zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Wa 464/11) wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W. S. w przedmiotowym piśmie zawarł wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.
W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy K. wniósł o jego oddalenie, podnosząc, iż ww. skarga w dniu 12 grudnia 2011 r. została przesłana wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Dodatkowo organ podniósł, iż liczne wnioski, skargi i zażalenia W. S. paraliżują pracę Urzędu Gminy K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W myśl art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2).
Stosownie do treści art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 1 w zw. z art. 3 § 3 ww. ustawy, sądy administracyjne są zobowiązane do stosowania środków określonych również w przepisach szczególnych. Taką właśnie szczególną regulację postępowania przed sądami administracyjnymi wprowadza ustawa z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Stosownie do treści art. 21 pkt 1 ww. ustawy, do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
Jak wynika z akt sprawy II SAB/Wa 464/11, pismem z dnia 21 października 2011 r. W. S. wniósł za pośrednictwem Wójta Gminy K. skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej, która wpłynęła do organu w dniu 21 października 2011 r. (data prezentaty Urzędu Gminy w K.). Wójt Gminy K. pismem z dnia 12 grudnia 2011 r. udzielił odpowiedzi na ww. skargę, którą wraz ze skargą i aktami sprawy, przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dnia 15 grudnia 2011 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej odpowiedź na skargę). Przedmiotowa skarga wpłynęła do Sądu w dniu 19 grudnia 2011 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 464/11.
Z zestawienia daty otrzymania przez organ skargi – 21 października 2011 r., z datą przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę Sądowi – 15 grudnia 2011 r., wynika, że termin 15-dniowy, o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, upłynął z dniem 07 listopada 2011 r.
W ocenie Sądu opóźnienie w przekazaniu skargi, akt sprawy oraz odpowiedzi na skargę nie uzasadnia wymierzenia organowi grzywny w przedmiotowej sprawie.
Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 ppsa sformułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy (w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej – z uwzględnieniem art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej), a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.
Mając powyższe na względzie wskazać należy, iż Wójt Gminy K., mimo opóźnienia, przekazał skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Badając przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa Sąd wziął pod uwagę okoliczności sprawy, w tym fakt, iż wnioskodawca kieruje do organu, o czym wiadomym jest Sądowi z urzędu, wiele skarg i wniosków, które, jak podnosi organ w odpowiedzi na wniosek, angażują pracowników Urzędu Gminy. Ten powód niedotrzymania ustawowego terminu przekazania akt, w ocenie Sądu, może usprawiedliwić organ. Zdaniem Sądu, okoliczność ta sprawia, że pomimo uchybienia terminu Sąd nie znajduje podstaw do wymierzenia grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 19 stycznia 2007 r. sygn. akt I OSK 2015/06 dostępnym w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl, zgodnie z którym "(...) przepis art. 55 § 1 ustawy ppsa ma na celu wyegzekwowanie od organu administracji wypełnienia przezeń obowiązków procesowych. Nie jest to forma "kary" za uchybienie terminowi określonemu w art. 54 § 2 ustawy (...)."
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, orzekł jak w postanowieniu.
Na podstawie art. 250 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) i w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie w wysokości 240 zł, powiększone o należny podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu.