Uzasadnienie
W dniu 18 stycznia 2010 r. J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Wojewodzie [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a.
W uzasadnieniu wskazał, że pismem z dnia 16 grudnia 2009 r. złożył, za pośrednictwem Wojewody [...], skargę na bezczynność tego organu w zakresie rozpatrzenia jego wniosku z dnia 2 listopada 2009 r. o udostępnienie informacji publicznej. Podniósł, że pomimo obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a., Wojewoda [...], do dnia złożenia wniosku o wymierzenie grzywny nie przekazał sprawy do Sądu.
W odpowiedzi na wniosek organ wnosząc o jego oddalenie poinformował, że skargę J. S. z dnia 16 grudnia 2009 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią przekazał do Sądu w dniu 3 lutego 2010 r. Wojewoda [...] zwrócił przy tym uwagę, że wniosek o wymierzenie grzywny został złożony przez stronę w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie przed upływem terminu określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a., którego naruszenie wnioskodawca zarzucił.
Sąd ustalił, że postępowanie w sprawie ze skargi J. S. z dnia 16 grudnia 2009 r. na bezczynność Wojewody [...] w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 2 listopada 2009 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, wniesionej do Sądu za pośrednictwem organu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prowadzi pod sygn. akt II SAB/Wa 41/10.
Skarga z dnia 16 grudnia 2009 r. wpłynęła do Wojewody [...] w dniu 22 grudnia 2009 r. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ przekazał niniejszą skargę, odpowiedź na skargę oraz akta sprawy w dniu 4 lutego 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 P.p.s.a.).
W ocenie Sądu rozpatrującego niniejszy wniosek, sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 P.p.s.a. nakazuje przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny. Na przyjęcie tylko dyscyplinującego charakteru grzywny wskazanej w art. 55 § 1 P.p.s.a. nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 P.p.s.a. Zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a." w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jednakże "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (tak: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przesądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2005, s. 259).
Przewidziany w art. 54 § 2 P.p.s.a. obowiązek przekazania sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 tej ustawy, który w niniejszej sprawie nie zachodzi, ma charakter bezwzględny. Wskazania wymaga przy tym, że w sprawie niniejszej, w odniesieniu do terminu, w którym powinno nastąpić przekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zastosowanie znajduje przepis szczególny, tj. art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198). Przedmiotem skargi z dnia 16 grudnia 2009 r. była bowiem bezczynność Wojewody [...] w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zgodnie z powołanym przepisem przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Ustawodawca postanowił zatem, że w przypadku spraw dotyczących informacji publicznej podmiot, do którego wpłynęła skarga skierowana do sądu administracyjnego, obowiązany jest przekazać ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania.
Skarga W. S. z dnia 16 grudnia 2009 r. wpłynęła do Wojewody [...] w dniu 22 grudnia 2009 r. Termin przekazania tej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z odpowiedzią i aktami sprawy upływał w dniu 6 stycznia 2010 r. (art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Skarga przekazana została do Sądu w dniu 4 lutego 2010 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu.
Zgodzić należy się z organem, że wnioskodawca złożył wniosek o wymierzenie grzywny przed upływem 30-dniowego terminu wskazanego w art. 54 § 2 P.p.s.a., jednakże stwierdzić należy, że powyższe nie ma żadnego znaczenia w niniejszej sprawie. Organ obowiązany był bowiem przekazać skargę wraz z odpowiedzią w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania. W dniu, kiedy J. S. wniósł o wymierzenie grzywny, tj. 18 stycznia 2010 r. do Sądu nie przekazano jeszcze jego skargi z dnia 16 grudnia 2009 r.
Mając na uwadze, że w sprawie nie zaszły żadne szczególne okoliczności, które uniemożliwiły organowi przekazanie skargi w ustawowym terminie (okoliczności takich nie wskazano i opóźnienia nie usprawiedliwiono), w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zachodzi podstawa do wymierzenia Wojewodzie [...] grzywny. Dopełnienie ustawowego obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy nastąpiło bowiem ze znacznym przekroczeniem ustawowego terminu (29 dni po terminie). Powyższe ma o tyle istotne znaczenie, że przedmiot skargi dotyczył dostępu do informacji publicznej, której udostępnienie, jak wynika wprost z ustawy o dostępie do informacji publicznej, powinno następować bez zbędnej zwłoki. Z tego też względu, ustawodawca uregulował w szczególny sposób również kwestię terminu, w którym powinno nastąpić przekazanie do Sądu skargi wraz z odpowiedzią, skracając ten termin do 15 dni. Powyższe służyć ma pełnej realizacji praw określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej.
W ocenie Sądu, w przedstawionych okolicznościach, zasadne było wymierzenie organowi grzywny. Podkreślenia wymaga przy tym, że niezależnie od uchybienia terminowi określonemu w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ uchybił także terminowi, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., na który powołuje się w odpowiedzi na skargę. Ten termin upłynął bowiem w dniu 21 stycznia 2010 r.
Na wymierzenie grzywny i jej wysokość miało wpływ niewypełnienie przez organ w terminie ustawowego obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz brak uzasadnienia, czy usprawiedliwienia w zakresie przekroczenia tego terminu, a w konsekwencji zaniedbania obowiązku. Sąd wskazuje przy tym, że jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 10 lutego 2009 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2008 r. M.P. Nr 9, poz. 112) wyniosła 2.943,88 zł (art. 154 § 6 P.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 P.p.s.a. i art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wymierzył Wojewodzie [...] grzywnę w wysokości 3.000 zł (trzy tysiące złotych). O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.