Uzasadnienie
I. T. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika.
W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu podał, że od 9 lat odbywa karę pozbawienia wolności w zakładzie karnym, nie posiada żadnego majątku, jest nieodpłatnie zatrudniony w jednostce penitencjarnej. W związku z czym nie stać go na opłacenie kosztów sądowych i kosztów ustanowienia pełnomocnika.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1 i 2). W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego przez L. B. oświadczenia, aktualnie utrzymuje się on z dochodu w postaci emerytury w kwocie [...] zł netto, i jest to jedyny dochód skarżącego. Stosując obiektywne przesłanki oceny sytuacji majątkowej referendarz sądowy uznał, że w tej sytuacji wnioskodawca nie jest w stanie samodzielnie i bez uszczerbku dla własnego utrzymania ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych. Nie ma on żadnych oszczędności i innych źródeł utrzymania. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarżący wykazał, że jego obecna sytuacja majątkowa nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych.
Z tego względu, uznając wniosek za zasadny na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.