Uzasadnienie
I. U. pismem z dnia 23 listopada 2010 r. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] maja 2006 r. nr SMB. [...] w przedmiocie odmowy przyznania jej świadczenia specjalnego.
W uzasadnieniu wniosku podała, że w okresie do wniesienia skargi od wydanej przez organ decyzji, przebywała w szpitalu i nie mogła jej złożyć w terminie.
Sąd przekazał wniosek organowi, który w odpowiedzi wniósł o jego odrzucenie.
Pismem Sądu z dnia 5 stycznia 2011 r. wnioskodawczyni została wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez nadesłanie skargi na decyzję Prezesa Rady Ministrów. Powyższe wezwanie zostało jej doręczone w dniu 14 stycznia 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy, k-19). Strona w dniu 19 stycznia 2011 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k-40) uzupełniła przedmiotowy wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 87 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Stosownie natomiast do treści art. 88 powołanej ustawy, wniosek o przywrócenie terminu, który jest spóźniony lub niedopuszczalny z innych przyczyn podlega odrzuceniu.
Z brzmienia wyżej przytoczonych przepisów wynika, iż warunkiem dopuszczalności merytorycznego rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu, jest złożenie go w ciągu roku od uchybionego terminu.
Oznacza to, że sąd rozpoznając złożony wniosek o przywrócenie terminu powinien najpierw rozstrzygnąć, czy zachodzą warunki dopuszczalności jego rozpoznania, a więc czy przywrócenie uchybionego terminu w okolicznościach danej sprawy jest w ogóle dopuszczalne.
W niniejszej sprawie decyzja Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania I. U. świadczenia specjalnego, została doręczona dorosłemu domownikowi – matce, w dniu 17 maja 2006 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jej wniesienia. Oznacza to, że termin do wniesienia skargi do sądu od powyższej decyzji upłynął z dniem 16 czerwca 2006 r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 30 listopada 2010 r. (data przekazania wniosku do organu to dzień 10 grudnia 2010 r.), a zatem znacznie po upływie roku od uchybionego terminu.
Jednocześnie skarżąca nie przedstawiła żadnych wyjątkowych okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W treści wniosku strona powołała się na pobyt w szpitalu i trudne warunki życiowe.
W ocenie Sądu pobyt w szpitalu, w szczególności nie potwierdzony stosownymi dokumentami, bądź trudne warunki życiowe, nie stanowią wyjątkowej okoliczności, o której stanowi art. 87 § 5 - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto w tym okresie wnioskodawczyni mogła zwrócić się o pomoc do swojej matki, która w terminie do wniesienia skargi na decyzję skierowało pismo do organu o przyznanie córce renty socjalnej po ojcu (k-101 akt administracyjnych).
Reasumując, w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony po upływie czterech lat, a więc ze znacznym przekroczeniem roku od uchybienia terminu do wniesienia skargi, a ponadto wnioskodawczyni nie wskazała wyjątkowych okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do przywrócenia tego terminu. W tej sytuacji uznać należy, iż przedmiotowy wniosek podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalny (por. postanowienia NSA z dnia 22 stycznia 2009 roku, II OZ 26/09; publ. orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 w zw. z art. 87 § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.