Uzasadnienie
V. M. (dalej jako: wnioskodawca), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z 30.08.2022 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329) - dalej jako: p.p.s.a., w związku z nieprzekazaniem sądowi przez ww. organ skargi wnioskodawcy wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Jak wynika z dokumentów dołączonych do wniosku skarżący nadał 29.09.2020 r. w placówce Poczty Polskiej skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP. Przesyłka wraz ze skargą została skutecznie doręczona organowi 01.10.2020 r. o czym świadczy datownik prezentaty umieszczony na potwierdzeniu odbioru (k. 17). Tym samym zgodnie z normą art. 55 § 1 p.p.s.a. od następnego dnia zaczął biec dla organu 30-dniowy termin na przekazanie sądowi administracyjnemu złożonej skargi wraz z uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na nią. Tym samym organ powinien dokonać ww. czynności materialnotechnicznej do 31.10.2020 r.
Jak wynika z informacji udzielonej przez Wojewodę (odpowiedzi na wezwanie sądu – k.
- 22) organ pismem z 28.09.2021 r. przekazał odpowiedź na skargę do tut. WSA. Zwłoka w dokonaniu czynności wyniosła zatem prawie 11 miesięcy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi należało uwzględnić. Stosownie do treści art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie wynikającym z przywołanego przepisu, sąd na wniosek skarżącego może, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a.).
Z przywołanego przepisu wynika, że wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od łącznego zaistnienia następujących warunków: 1) złożenia wniosku o wymierzenie grzywny oraz 2) niewykonania w ogóle albo wykonania po upływie ustawowego terminu obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a.
W tych okolicznościach należało uznać zasadność wniosku o wymierzenie grzywny z uwagi na niewątpliwe uchybienie obowiązkowi wynikającemu z art. 54 § 2 p.p.s.a.
Natomiast w kwestii wysokości wymierzonej grzywny wskazać należy, iż ustawodawca do uznania Sądu pozostawił ustalenie jej kwoty, pod warunkiem, że jej górna granica nie przekroczy wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W rozpoznawanej sprawie okolicznością znajdującą odzwierciedlenie w wysokości wymierzonej grzywny jest to, iż w przepisanym ustawą terminie nie przesłano skargi do tut. Sądu wraz z odpowiedzią na nią oraz aktami administracyjnymi.
Można jeszcze dodać, że organ administracyjny w pełni ponosi odpowiedzialność za poprawne funkcjonowanie urzędu, w tym także za terminowość wykonania zadań oraz bezpieczeństwo przekazywanych do urzędu dokumentów.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu działając na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.