Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 10 lutego 2023 r., sygn. akt II SO/Wr 20/22

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Skład
Asesor WSA Marta Pawłowska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 10 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
w sprawie z wniosku R. K. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu w przedmiocie nieprzekazania skargi

Sentencja

postanawia:

  1. I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w kwocie 500 (słownie: pięćset) złotych; II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

Pismem z 8 czerwca 2022 r. strona skarżąca, złożyła wniosek o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu wobec nieprzekazania skargi na bezczynność organu.

Strona w uzasadnieniu wniosku podała, że jego skarga na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego wpłynęła do organu w dniu 28 stycznia 2022 r. zatem termin przekazania skargi do WSA we Wrocławiu upłynął po 30 dniach, tj 28 lutego 2022 r. Do wniosku dołączono kserokopię dowodu nadania skargi i skargi.

Wniosek o wymierzenie organowi grzywny w niniejszej sprawie wpłynął do tutejszego Sądu w dniu 1 lipca 2022 r.

Wojewoda Dolnośląski, któremu doręczono odpis wniosku o ukaranie grzywną, pomimo dwukrotnego wezwania nie udzielił na złożony wniosek odpowiedzi.

Sąd z urzędu posiada wiedzę, że przedmiotowa skarga przekazana została przez organ do sądu w dniu 31 sierpnia 2022 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 200 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.

W razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 55 § 1 p.p.s.a).

Grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki.

Przepis art. 54 § 2 p.p.s.a., jasno stanowi, że organ ma wykonać określony w tym przepisie obowiązek w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi. Z akt wynika, że skarga wpłynęła do organu administracji w dniu 28 stycznia 2022 r., a zatem trzydziestodniowy termin na przekazanie skargi do Sądu upłynął 28 lutego 2022 r. Organ przekazał skargę na bezczynność w dniu 31 sierpnia 2022 r., a zatem z sześciomiesięcznym opóźnieniem.

Organ nie udzielił także odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny pomimo odebrania dwukrotnie wezwania z sądu.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania o wymierzenie grzywny (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 996/10, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Uwzględniając powyższe Sąd uznał wniosek strony skarżącej za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 zł. Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze treść wniosku i charakter sprawy będący przedmiotem skargi (bezczynność), a także brak obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających taki stan rzeczy.

Z tych wszystkich względów oraz mając na uwadze dyscyplinująco - restrykcyjny charakter omawianej instytucji Sąd stwierdził, że celowym i zasadnym jest nałożenie na Wojewodę Dolnośląskiego grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wymiar grzywny został wyliczony na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a.

O kosztach postępowania Sąd postanowił zgodnie z art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na koszty postępowania złożyły się kwota 100 zł uiszczona tytułem wpisu sądowego od wniosku, opłata skarbowa od pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie pełnomocnika 480 zł.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.