Uzasadnienie
Marszałek Województwa D. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość zaistniałego pomiędzy nim, a Prezydentem J.G. w sprawie udzielenia zezwolenia na usunięcie drzew.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Sąd, do którego wpłynęła skarga, bądź wniosek obowiązany jest z urzędu do zbadania swej właściwości w sprawie. Powyższa reguła wynika z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017, poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekazuje sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do art. 13 § 1 p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Kwestię właściwości rzeczowej Naczelnego Sądu Administracyjnego reguluje z kolei, art. 15 p.p.s.a., który w swym § 1 pkt 4 stanowi, że Sąd ten rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
W niniejszej sprawie jak zaznaczono na wstępie wniosek dotyczy rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego o właściwość rzeczową powstałego pomiędzy Marszałkiem Województwa D., a Prezydentem J. G. w sprawie udzielenia zezwolenia na usunięcie drzew. Do jego rozstrzygnięcia upoważniony jest zaś Naczelny Sąd Administracyjny.
Z tych względów, na podstawie art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia