Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2021 r. I. I. i P. I. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej PINB) grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi i akt sprawy dotyczącej bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, z którą wystąpili w październiku 2019 r.
W uzasadnieniu wskazali, że organ pomimo wymierzenia mu grzywien (postanowienie WSA we Wrocławiu z 5 czerwca 2020 r., sygn. akt II SO/Wr 1/20 oraz postanowienie WSA we Wrocławiu z 1 grudnia 2020 r. sygn. akt II SO/Wr 7/20) nadal nie przekazał niniejszej skargi do tut. Sądu.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. (doręczonym w dniu [...] kwietnia 2021 r.) wezwano PINB w [...] do udzielenia odpowiedzi na wniosek z dnia [...] marca 2021 r. w terminie 30 dni.
Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę do sądu w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Wyłączną przesłanką wymierzenia na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. w przewidzianym terminie. Wymierzenie więc grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenia stosownego wniosku przez stronę. Nadto trzeba nadmienić, że omawiana grzywna może być wymierzana wielokrotnie aż do usunięcia przez organ stanu naruszenia art. 54 § 2-2c p.p.s.a. (por. np. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 24 września 2014 r., II SO/Lu 60/14, CBOSA).
W niniejszej sprawie wystąpiły podstawy do wymierzenia, określonej w art. 55 § 1 p.p.s.a. grzywny, której celem jest pełnienie funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej. Bezspornie bowiem organ, pomimo dwukrotnego wymierzenia mu grzywny - nie przekazał w terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, co też aktualizowało uprawnienie wnioskodawcy do wystąpienia do Sądu z ponownym wnioskiem. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. mając bowiem charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny służy zapobieganiu opieszałości organu w przekazaniu skargi i akt sprawy do Sądu, a przez to realizacji zasady szybkości postępowania, o której mowa w art. 7 p.p.s.a. W tym kontekście winna więc stanowić istotną dolegliwość, szczególnie w przypadkach, gdy organ notorycznie nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. W ten sposób organ ponosi bowiem odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji prawa do sądu.
Natomiast w kwestii wysokości wymierzonej grzywny wskazać należy, iż ustawodawca do uznania Sądu pozostawił ustalenie jej kwoty, pod warunkiem, że jej górna granica nie przekroczy wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
W rozpoznawanej sprawie okolicznością znajdującą odzwierciedlenie w wysokości wymierzonej grzywny jest to, iż pomimo wymierzenia już dwukrotnie grzywny organ nadal nie przesłał skargi do tut. Sądu wraz z odpowiedzią oraz aktami administracyjnymi. Nadto, Sąd miał na względzie również to, iż PINB nie zareagował na skierowane do niego wezwanie w kwestii ustosunkowania się do niniejszego wniosku.
W tym stanie rzeczy, mając na uwadze zaistniałe w sprawie okoliczności stanu faktycznego oraz treść art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia. O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony wpis od wniosku w kwocie 100 zł, Sąd orzekł w pkt II postanowienia.