Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. H. K. i R. K. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi w terminie.
W jego uzasadnieniu wnioskodawcy wskazali, że w dniu 28 września 2012 r. złożyli za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. skargę na bezczynność tegoż organu w przedmiocie usytuowania wału na granicy działek nr [...] i [...] w D. Z., jednakże do dnia złożenia niniejszego wniosku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nie podjął żadnych działań w niniejszej sprawie.
Doręczając Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowalnego w K. w dniu 14 grudnia 2012 r. powyższy wniosek H. i R. K. tutejszy Sąd wezwał organ do ustosunkowania się co do jego treści.
Z uwagi na zaniechanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wypowiedzenia się co do zasadności przedmiotowego wniosku, pismem z dnia 8 marca 2013 r. (doręczonym w dniu 12 marca 2013 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wezwał ponownie organ do bezzwłocznego odniesienia się do treści wniosku H. i R. K. Również tym razem organ zaniechał ustosunkowania się co do złożonego wniosku. Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie przekazał także skargi H. i R. K. na bezczynność w przedmiocie usytuowania wału na granicy działek nr [...] i [...] w D. Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przepis z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Wymierzając organowi grzywnę Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim, to iż do dnia wydania niniejszego postanowienia organ nie przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargi H. i R. K. z dnia 28 września 2012 r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Ponadto organ – pomimo dwukrotnego wezwania przez tutejszy Sąd – zaniechał jakiegokolwiek ustosunkowania się do treści wniosku skarżących o wymierzenie grzywny. W rezultacie, w żadnej mierze nie sposób przyjąć, iż od dnia złożenia skargi do dnia dzisiejszego, miały miejsce wydarzenia, które mogłyby w jakikolwiek sposób usprawiedliwić zwłokę organu.
Tym samym Sąd nie miał wątpliwości, iż w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki do wymierzenia, określonej w art. 55 § 1 p.p.s.a. grzywny, której celem jest pełnienie funkcji dyscyplinującej, a także represyjnej. Funkcja represyjna realizowana poprzez wymierzenie grzywny, o której mowa w ww. przepisie, służy bowiem ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki wyrażonej w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Pomimo iż regulacja konstytucyjna odnosi się do sądu, to jednak działanie sądu jest w tym wypadku uzależnione od wykonania przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Z tej przyczyny ponosi on odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji tego prawa przez stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia11 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 328/12).
W kwestii zaś wysokości wymierzonej grzywny wskazać należy, iż ustawodawca do uznania Sądu pozostawił ustalenie jej kwoty, pod warunkiem, że jej górna granica nie przekroczy wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W rozpoznawanej sprawie okolicznością znajdującą odzwierciedlenie w wysokości wymierzonej grzywny jest to, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nie podjął trudu wyjaśnienia przyczyn zaniechania przekazania skargi w terminie, jak też fakt, że przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ nie wypełnił ciążącego na nim obowiązku,
W tym stanie rzeczy, mając na uwadze zaistniałe w sprawie okoliczności stanu faktycznego oraz postanowienia art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.