Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 27 maja 2022 r. sygn. II SPP/Kr 242/21 utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 5 kwietnia 2022 r. sygn. II SPP/Kr 242/21 oddalające wniosek A. M. o zwolnienie od kosztów sądowych.
Odpis ww. postanowienia z 27 maja 2022 r. został doręczony dorosłemu domownikowi skarżącej 7 czerwca 2022 r.
Skarżąca wniosła pismem datowanym na 13 czerwca 2022 r. a nadanym przesyłką pocztową z 14 czerwca 2022 r.: "Zażalenie na Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27.05.2022 r sygn akt II SPR/Kr 242/21 sygn akt II SPP 242/21".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 197 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329), dalej "P.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia szczegółowo wymienione w pkt 1-10 tego przepisu.
Jeżeli zaś chodzi o kwestię prawa pomocy, to w myśl art. 258 § 1 i § 4 P.p.s.a. czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje, co do zasady, referendarz sądowy, zaś środkiem zaskarżenia przysługującym od jego postanowień i zarządzeń jest sprzeciw (art. 259 P.p.s.a.). Sprzeciw ten rozpoznaje sąd, który zgodnie z art. 260 § 1 P.p.s.a., wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Jak stanowi zaś § 2 tego przepisu w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność.
Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Skoro więc właściwy miejscowo sąd, w którym orzeka referendarz, od którego postanowienia wniesiono sprzeciw, rozpoznając ten środek odwoławczy orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, to wydane przez niego postanowienie, na podstawie art. 260 P.p.s.a. jest prawomocne i nie służy już od niego żaden środek zaskarżenia. Nie budzi przy tym wątpliwości, że prawo do wniesienia zażalenia na takie rozstrzygnięcie nie wynika w tym przypadku także z żadnego przepisu szczególnego.
Zatem należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie postanowienie Sądu z 27 maja 2022 r. sygn. II SPP/Kr 242/21 utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z 5 kwietnia 2022 r. sygn. II SPP/Kr 242/21 oddalające wniosek A. M. o zwolnienie od kosztów sądowych jest prawomocne, w związku z tym skarżącej (ani nikomu innemu) nie przysługuje prawo do wniesienia od niego zażalenia.
Zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 tej ustawy. W myśl zaś art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając zatem na uwadze to, że wniesione w niniejszej sprawie przez skarżącą zażalenie jest niedopuszczalne, ponieważ taki środek odwoławczy nie przysługuje od prawomocnych postanowień, Sąd, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.