Uzasadnienie
T. K. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, a na wezwanie Sądu przedłożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia do kosztów sądowych i ustanowienia adwokata i radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku T. K. zadeklarował, że nie ma osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym i powołał się na brak prowadzenia własnego gospodarstwa domowego. Jednocześnie oświadczył, że posiada status bezrobotnego zarejestrowanego w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. i nie uzyskuje żadnych dochodów, a tym samym nie ma żadnych wydatków. T.K. oświadczył, że nie ma żadnego majątku, ani oszczędności i korzysta z ofiarności innych osób. W szczególności dotyczy to możliwości pobytu u innych osób, gdyż nie posiada własnego lokalu mieszkalnego, ani stałego bądź czasowego miejsca zameldowania.
Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy wykaże ona, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2018 roku, poz. 1302), dalej jako "P.p.s.a.".
W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, pozostaje trwale bezrobotny i nie uzyskuje żadnych dochodów oraz nie ma żadnego majątku nieruchomego ani ruchomego oraz oszczędności, które mogłyby stanowić źródło pokrycia kosztów prowadzonego postępowania sądowego. W takiej sytuacji należy uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Tym samym uzasadniony jest jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wnioskodawca wniósł o ustanowienie z urzędu radcy prawnego oraz adwokata. W tym względzie należy zaznaczyć, że dla udzielenia pomocy prawnej wystarczy ustanowienie jednego pełnomocnika z urzędu. W rezultacie zasadne było ustanowienie dla wnioskodawcy radcy prawnego i oddalenie jego wniosku w pozostałym zakresie.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Talaga