Uzasadnienie
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, postanowieniem z dnia 28 czerwca 2019 r. odmówił przyznania wnioskodawcy M. K. prawa pomocy, który domagał się zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych po wydaniu przez tutejszy Sąd wyroku w sprawie o sygn. akt II SA/Po 59/19.
Odpis przedmiotowego postanowienia został doręczony wnioskodawcy w dniu 4 lipca 2019 r. (k. 16 akt II SPP/Po 126/19). Wnioskodawca został jednocześnie pouczony o przysługującym środku zaskarżenia orzeczenia referendarza oraz o trybie jego wniesienia, a także o skutkach uchybienia terminu do złożenia sprzeciwu (k. 14 ww. akt).
W dniu 24 lipca 2019 r. (data nadania pocztowego – k.
- 28) skarżący wniósł sprzeciw (k.
- 17) od postanowienia referendarza sądowego z dnia 28 czerwca 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią przepisu art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm. – dalej: p.p.s.a.) od postanowienia referendarza sądowego można wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia orzeczenia. Natomiast sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego już po upływnie ustawowego terminu do wniesienia tego środka prawnego, bowiem ostatnim dniem terminu był 11 lipca 2019 r., a sprzeciw został złożony w dniu 24 lipca 2019 r. W konsekwencji, skoro sprzeciw został wniesiony po terminie, a przy tym strona nie wystąpiła o przywrócenie uchybionego terminu, sprzeciw ten podlegał odrzuceniu bez jego merytorycznego rozpoznania.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
/-/J. Zieliński