Uzasadnienie
W zażaleniu od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 listopada 2018 roku o odrzuceniu przedmiotowej skargi Irena i J. K. zawarli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 12 lutego 2019 roku skarżący zostali wezwani do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma.
Pismem z dnia 27 lutego 2019 roku Irena i J. K. poinformowali, że od momentu wniesienia skargi na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 listopada 2018 roku ich sytuacja finansowa uległa zmianie i są w stanie ponieść opłaty związane z wniesioną skargą. W związku z powyższym nie wnoszą o zwolnienie z opłat w przedmiocie zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości i proszą o rozpoznanie wniesionej przez nich i opłaconej skargi.
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2018 roku, poz. 1302), dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W rozpoznawanym przypadku wnioskodawcy oświadczyli, ze "nie wnoszą o zwolnienie od kosztów sądowych" przez co niecelowe staje się merytoryczne rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Pismo skarżących z dnia 27 lutego 2019 roku należało w istocie uznać za żądanie odpowiadające cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wobec cofnięcia złożonego wcześniej wniosku o przyznanie prawa pomocy postępowanie w tym przedmiocie podlega umorzeniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w zw. z art. 249 a P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Talaga