Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 czerwca 2019 roku D.B. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych z uwagi na trudną sytuację materialną i majątkową wynikającą z niskiego poziomu dochodów i innych kosztów.
Zarządzeniem z dnia 4 lipca 2019 roku skarżący został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma.
Pismem z dnia 22 lipca 2019 roku D.B. oświadczył, że cofa wniosek z dnia 30 czerwca 2019 roku w sprawie przyznania prawa pomocy.
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2018 roku, poz. 1302), dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W rozpoznawanej sprawie pismem z dnia 22 lipca 2019 roku D.B. oświadczył, że cofa wniosek z dnia 30 czerwca 2019 roku. W konsekwencji niecelowe stało merytoryczne rozpoznanie złożonego wcześniej wniosku o przyznanie prawa pomocy, a postępowanie w tym przedmiocie podlega umorzeniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w zw. z art. 249 a P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Talaga